ისევ ვხმაურობ
ლექსებიდან
ბგერებით,
მრავალწერტილებით,
მავანს ფეხებში
ვედები და,
მავანს თვალებში
ვეჩხირები...

ჩანან დაღლილი
ფარდებიდან,
როლები
ენაკვიმატები,
ლექსებთან ერთად
ვმთავრდები და
ლექსებთან ერთად
ვიბადები...
***

რის ლექსი, ანდა სონეტი,
გზა-სავალს ნუღა აირევ,
თუ გინდა იგრძნო პოეტი
შეეხე მინდვრის ყვავილებს ...

კალამს და ფურცელს -  შენი-თქო!!!
უარი გულისგულამდე,
თუ გინდა ლექსი შეიგრძნო
პეპლის ფრთებს მიაყურადე..

მთვარე
-----
ღამის ჰორიზონტზე ბჟუტავს ვილა,
ირგვლივ ლაბირინთის კედელია.
მთვარეც  პოეტივით გულუბრყვილოდ
ფიქრობს,რომ სამყარო კეთილია...

ზეცა ვარსკვლავებით აშრიალდა,
ისევ ოცნებაში დარჩა კიბე,
მთვარეც პოეტივით ბავშვია და
ტირის  ხელები, თუ არ ჩაჰკიდე...