რა ბედენაა ბედისწერის ჩარხი, როდესაც
საგულდაგულოდ ვუნაწილებთ ერთმანეთს სითბოს,
აზვავებულებს მოვესწარით შემოდგომებსაც,
გაყინულ ხელებს ყოველ დილით (მიწყივ) მზე გვითბობს.
რა ბედენაა სიცივე და სიცივის ჭინკა,
როცა ერთმანეთს გულებს ვუთბობთ მთელი არსებით,
გვანც, შენი სახით მე ერთგული მეგობარი მყავს,
გწამდეს: ეს ჩემთვის საკმარისი არის სავსებით.