| ავტორი: გუგა ჟანრი: პოეზია 11 თებერვალი, 2012 |
ახლა, შენი თვალებით უფალი იყურება, ახლა, შენი ღიმილი ღვთაებრივი მადლია, ვიცი, ტკივილმალამო ცრემლად დაიწურება, და სიცოცხლის ღვარცოფი გამოამტვრევს გალიას.
ჩამოჯდება მხარმარჯვნივ ანგელოზი ღიმილით, ამ ყველაფერს ხომ იცი დასჭირდება საღამო, მოიკითხავ მარიამს უნაზესი, თბილი ხმით, საიდუმლო განგების, ვიცი, უნდა ახარო.
მერე, მივხვდი ყველაფერს, ხანმა რომ ჩაიარა, ვიცი, ჩემი დედაა ფრესკად რომ იყურება, ...და ყველაფერს ამას წყვეტს წლები, ბედი კი არა, ...და ამ ყოფის ფინალი ხორკლიანი დილაა.
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
3. ჩემი დედაა ფრესკად რომ იყურება, ...და ყველაფერს ამას წყვეტს წლები, ბედი კი არა, კარგია ...:) ჩემი დედაა ფრესკად რომ იყურება, ...და ყველაფერს ამას წყვეტს წლები, ბედი კი არა, კარგია ...:)
2. ეს ლექსი არაა ეს ლექსი არაა
1. ვიცი, ჩემი დედაა ფრესკად რომ იყურება, :)+ ვიცი, ჩემი დედაა ფრესკად რომ იყურება, :)+
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|