ღამდება.ყინავს.ძაღლებიღა შემორჩნენ სრიალა ქუჩებს.
      კუს სიჩქარით მივაბიჯებ და თანდათან მწვანედ შემინულ შენობას ვუახლოვდები(როგორ სრიალებს ჩემი კედები)... მივაღწიე...
      -თუ შეიძლება, საშვი!-მეუბნება მომცვროტანიანი დაცვა.
      -X-გვარი,სიაში ნახეთ.
      -ხოო... ადი.ვეღარ გიცანი.
      "ჰმ,ვერ მიცნო! სულელი..."-ვფიქრობ და მებრაზება.
      სითბოში ლოყები დამებრაწა.ავრბივარ მეოთხე სართულზე,"ჩემი კაბინეტის" კარს ვაღებ,ვიხსნი ჩანთას.ქურთუკი საკიდზე,ტელეფონი მაგიდაზე.ვჯდები მორბილო სკამზე,ნეტარებით ვლულავ თვალებს(დავღლილვარ)...
      ერთ წუთში კაკუნია.ქალბატონი ირინა იქნება.
      -ჩქარა,შეუდექი საქმეს.
      გამოვდივარ "კაბინეტიდან".შუბლშეკრულს,კოპწიად ჩაცმული ბიჭი მიახლოვდება და მეკითხება:
      -იწყებ დალაგებას ხო? ჩემ კაბინეტში ჭიქის გარეცხვა არ დაგავიწყდეს.
      "ნეტა რომელია ამისი?..."-მხრებს ვიჩეჩ დიდმნიშვნელოვნად.
      Will Not Be Continiu...