შესავალი.
  ამ მანიფესტის პრინციპის მთავარი მიმართულება და მიზანია იმ საზოგადოების ჩამოყალიბება რომელთა ცხოვრების, ურთიერთობის  და მოღვაწეობის მთავარი განმკარგველი და უპირატესი,  ღირსებაზე აწყობილი აზროვნების შედეგად ჩამოყალიბებული ქცევის ნორმები იქნება. ეს არ გახლავთ, საპირისპირო კლასებად დაყოფილ საზოგადოებაში,  იოლი მისაღწევი თუმცა არც უტოპიაა. რადგანაც  შემდგომში ჩამოსაყალიბებელი  ცხოვრების წესის მცირე მაგალითები, ადამიანთა უმრავლესობას ყოველდღიურ ცხოვრებაშიც მრავლად მოეპოვება. ეს მეგობრობა და მეგობრებთან ურთიერთობის გამოცდილებაა. მეგობრობის ცნება არც ერთი კონსტიტუციით თუ რაიმე დაწერილი კანონით არ რეგულირდება და განსხვავებული წარმომავლობის ადამიანთა  უანგარო და უღალატო თანაცხოვრების უნიკალური მაგალითია. 
    მთელი საზოგადოების, ერთ უმაღლეს და ღირსეულ, ჰუმანურ კლასად ჩამოყალიბების მთავარი ხელის შემშლელი ფაქტორებია; ფული, ძალაუფლება და მეკანონენი. არც ერთი მათგანი აღარ იარსებებს ახალ საზოგადოებაში და სწორედ მათი არ არსებობა გვაძლევს საფუძველს ამ იდეის, არა უტოპიურობაზე არამეტ ჭეშმარიტ განხორციელებაზე ვიფიქროთ. ამ მთავარ ხელის შემშლელ, სამი ფაქტორის შესახებ, ასევე მათი, ადამიანთა ცხოვრების ნორმებიდან  მოსპობის საშუალებებზე, შემდეგში შესაბამის თავებში უფრო დეტალურად ვისაუბრებ.
    ახლა კი მოკლედ შესავლის ფარგლებში ვიტყვი, სამივე ფაქტორზე იმას რაც ალბათ ადამიანთა უმრავლესობას ისედაც მშვენივრად მოეხსენება.
მეკანონენი.  დრო მოვა მეკანონენი წარსულს ჩაბარდებიან. კანონი არამატერიალური ცნებაა, იგი თვისთავადად, მუდმივად არსებადი იდეაა რომელიც მხოლოდ მიგნებას და შეცნობას საჭიროებს  და რომელიც არ ექვემდებარება არანაირ შესწორებას, რისამე მოკლებას ან დამატებას. მით უმეტეს გამოგონებას და შეთხზვას! მოკვდავ მეკანონეთა მიერ შედგენილ წესებზე გავლენას ახდენს ამავე ადამიანთა პირადი ცხოვრების წესი, ღირებულებები, მენტალური ორიენტაცია და მათი სუბიექტური შეხედულებები ყოფით ნორმებზე. შედეგად თვითოეულის ინდივიდუალური მოსაზრებანი ადამიანთა  სიცოცხლის  წესრიგის ფარგლებში მოქცევის შესახებ, ხმათა უმრავლესობის შერჩევის პრინციპის გავლენით ისახება ამა თუ იმ კანონის ჩმოყალიბებაზე, რომელიც შემდგომში, მეკანონისგან სრულებით განსხავავებული ღირებულებების თუ მსოფლმხედველობის ინდივიდებმა უნდა მოირგონ. ეს კი მიზეზი ხდება უთანხმოების, წინააღმდეგობის და შუღლისა.მომავლის საზოგადოებისთვის მსგავსი კანონები ყოვლად ზედმეტია და ხელს უშლის უნაკლო ურთიერთობების ჩამოყალიბებას. სწორედ კანონების არსებობაა მათი დარღვევის ცდუნების მიზეზი. ღირსეულ ზნეჩვეულებებზე აგებულ ადამიანთა ურთიერთობებს კი არანაირი, გარეშე, დამრეგულირებელი წესები არ ესაჭიროება. დიახ, თუკი მთელი საზოგადოება, როგორც ერთი შეიგნებს და ერთსულოვანი კეთილშობილებით განიმსჭვალება,  ამ შემთხვევაში მეკანონეთა შეთხზული კანონების არ არსებობა გახდება  მიზეზი, ადამიანთა, ყველაზე წარმატებული, ჯერ არ ნახული კანონიერებით ურთიერთობისა და ჰარმონიული თნაცხოვრებისა. კანონების მოსპობის წინაპირობად კი შემდეგი მიმაჩნია: (მაშინ როცა საზოგადოების უდიდესი ნაწილი მორალურად შემზადებული შეიქმნება ჰუმანური ნორმების პრივილეგირებულად გამოსაცხადებლად) ქმედებებზე დანაშაულის კვალიფიკაციის მინიჭება მინიმუმამდე უნდა შემცირდეს და შემოიფარგლოს, მხოლოდ აშკარად სახიფათო პრეცედენტებით, მაგალითად როგორებიცაა ადამიანის სიცოცხლის ხელყობა და ადამიანთა ნორმალური სიცოცხლის უფლების შეზღუდვა. ამ შემთხვევაშიც ნორმა ისაზღვრება არა ცალკეული ინდივიდების შეხედულებების საზომით, არამედ ზოგადი, სართო, უალტერნატივო მორალითა და ღირებულებების გათვალისწინებით (მეკანონეთა მოსპობაზე დეტალურად შესაბამის თავში.) მეკანონეთა მოსპობა სულაც არ გულისხმობს ვინმეს ფიზიკურ მოსპობას, არამეტ როცა მოისპობა წესისა და კანონის დაწერის აუცილებლობა თავისთავად აღარ იარსებებენ მეკანონენიც.
ძალაუფლება. რაც შეეხება ძალაუფლებას იგი მეტწიალად სიმდიდრეზეა დამოკიდებული. არა საზოგადო და საერთო დოვლათზე არამეტ კონკრეტულ ადამიანთა არაპროპორციულ სიმდიდრეზე საზოგადოების დანარჩენ, უმრავლეს ნაწილისგა განსხვავებით. ეს სხვაობა კი იმდენად მკაფიოა, რომ ერთს აძლევს დანარჩენთა მიმართ დამცირებისა და განკარგვის,  ხოლო დანარჩენთ ამ ერთის მიმართ სიძულვილის და ბოროტების საშუალებას. ასეთ გარემოში კი შეუძლებელია ჰარმონიული და ღირსეული თანაცხოვრება. თუმცა სიმდიდრის გარდა არის კიდევ ძალაუფლების გამომწვევი სხვადასხვა მიზეზებიც, მაგალითად თუნდაც იგივე კანონი, ან სხვათა ჩაგვრით და დაშინებით, ძალადობით მიღებული ძალაუფლება.(ძალაუფლების მოსპობაზე დეტალურად შესაბამის თავში)
  ფული.  ფული ხომ უპირველესი მიზეზია ძალაუფლების არსებობისაც და ყოვლეგვარი კანონდარღვევის თუ უღირსი საქციელისა. სწორედ ფულის მოსპობამ უნდა გამოიწვიოს ჯაჭვური რეაქცია იმ ხელის შემშლელი ფაქტორების დანგრევაში, რომლებიც მუდმივად წინ ეღობება ადამიანს კეთილშობილების, ღირსებისა და სამართალის ადეკვატურ აღქმაში. სწორედ ფულზე იყიდება, (ან თუ გნებავთ იცვლება) არა მარტო მატერიალური საგნები, არამეტ ის უხილავი დადებითი ღირებულებებიც რომლებიც აუცილებელი წინაპირობაა ხოლმე ჩამოყალიბების პროცესში მყოფ ადამიანში ღირსების და კაცთმოყვარეობის აღმოცენებისა. (ფულის მოსპობაზე დეტალურად შესაბამის თავში)
  აქვე ვიტყვი რომ ნებისმიერი სკეპტიკოსისთვის და ამ საკითხის მიმართ პესიმიზმით განმსჭვალულ ადამიანებისთვის ჩემი პასუხი ყოველთვის იქნება - მეგობრობა. დაუკვირდით ამ ცნების, ამ უნიკალური ურთიერთობების შინაარსს, რომელიც მომავალი საზოგადოების ჩამოყალიბების უმთავრესი იმედია.

P.S. რადგანაც ამ იდეის პრინციპებისთვის განსხვავება,  ძლიერი და სუსტი, პირველი და ბოლო  ან თუნდაც მესამე ზედმეტი, ყოვლად მიუღებელია, ასევე რადგანაც ადამიანთა შორის თანასწორობის და თანაბარუფლებიანობის განცდა ერთ ერთი უპირველესი მოთხოვნა და საშუალებაა ღირსეული საზოგადოების ჩამოსაყალიბებლად. ნებისმიერ ადამიანს საკუთარი ხედვისა და აზროვნების მიხედვით  შეუძლია გამოთქვას თავისი ვარაუდი ან შეიტანოს ცვლილება ამ ჩამოყალიბების პროცესში მყოფ მანიფესტში, რომელიც აუცილებლად აისახება მის საბოლოო ვარიანტში თუკი შენიშვნა წინააღმდეგობაში არ იქნება მთავარ პრინციპთან: ადამიანთა  ღირსებაზე დამყარებული ჰარმონიული და თანასწორი ურთიერთობები.
(გაგრძელება - 3 დღის შემდეგ. ასრულება - მოვესწრებით)