შემოუვლია ქვის ციხე-ქალაქს
დაბზარულ ტანზე ხარაჩოები,
აქ მატიანეს ჰყვებიან ძირძველს
ველად გაშლილი ყაყაჩოები,
თითქოს რეკავენ საუკუნეთა
გამოჭედილი მძიმე ზარები,
კლდის ნაპრალებში მოისმის ჩქამი
და გახსნილია დროთა კარები,
მოუძღვის ქალი მხედრობას გზაზე,
შვენის გვირგვინი,ვერცხლის ქამარი,
ისე ლოცულობს მდუმარე ქვაზე,
დამსკდარი ფრესკა მეფე თამარის