***

ყივილი მამლის,
ოქროსფერი მანდარინები.
სახლები კვამლით
მოსაუბრე და მზის სხივები
ცეკვავენ თითქოს
მარადმწვანე პლანტაციებში.

კრიპტომერიის მწკრივები
და ბარდები, სადაც
დაუჭერია
მეზობელი დედლები მამალს,
ამ ადგილებში
ბევრი ომიც გადამიხდია.

ცაც ისეთია,
(მეწამულით რომ მოწამლულა,)
ათასხუთასი ბორიალობს
ჰაერში მუმლი,
მესაუბრება ჰორიზონტი
ყოველი მხრიდან
და როგორც მუდამ,
დაღამებას
ახლაც დავუცდი.

მიწის დასასრულს
ცალკერძ ზღვაა
მზით დავერცხლილი,
ცარკერძ მთებია,
გასჩენიათ თმებში ჭაღარა...
ისე მომწყურდა
ახლა ჩემი ბავშვობის წლები,
სისხლის მაგივრად
თითქოს ცეცხლმა გადამიარა.