ჩემს ძმას წავუკითხავ ( 11 თვისაა) მოეწონება ;;) ;;)

რავიცი,მე ეს ლლექსი ძალიან მომწონს...:)


მზის სხივებში - სარწეველა,
შიგ ფაფუკი ბამბის ფთილა.
- ეც ლა ჩილმა გაიგიძა,
ლა თალები გააქილა!

"დუდუნები" და ტკბილები რომ, არიან,ანგელოზები...:)

მაპატიეთ,რომ აქამდე ვერ ვუპასუხე ამ საინტერესო კომენტარებს.გუშინ ქალბატონი თამარისათვის პასუხის წერისას კლავიატურა გამომერთო.ახლა თავისით გაკეთდა.
    ასე რომ,განვაგრძობ:
    თავიდან  მშობლები იჩლექენ ენას,რათა ადაპტირებული სახით მიაწოდონ ბავშვებს რთული ბგერები,მათ ხომ სამეტყველო აპარატი ჯერ არ ჩამოყალიბებიათ.ეს ხდება ,ძირითადად,გაუცნობიერებლად,ტრადიციის გავლენას ემატება ინდივიდუალური ხასიათიც.
    პირადად ჩემი მშობლური გამოცდილებიდან შემიძლია ვთქვა,რომ დტთ,ბპფ,ჯჭჩ...და ა.შ.სამეულთა წევრების სუბსტიტუციის გარდა ქართველ ჩვილებს ერთი უცნაურობაც ახასიათებთ,ვერ წარმოსთქვამენ  სონორულ,''ადვილ'' ბგერებს,სამაგიეროდ ლოკალური თანხმოვნების  გამოთქმა უადვილდებათ.თეო ვერ ამბობდა ''რ''-ს,''გ''-ს ,სამაგიეროდ,''ჭ'' ბგერის მთელი კომბინაციებით ''ქმნიდა'' ახალ სიტყვებს.
  ჭიჭი -ჭიპი,ბიჭი,დაღეჭვა 
  ჭიკა -ჭიქა,ჭიანჭველა,ჭიკარტი.
  ჭიჭანანი  -ჭინჭარაული /საკუთარი გვარი/...და ა.ს./მაშინ მე ყველაფერ ამას  ვიწერდისაგანგებო დღიურში,რომელსაც დღემდე ვუფრთხილდები/
 
    ამ ლექსის ტექსტი შედგება მხოლოდ იმ ფრაზებისაგან,იმგვარად წარმოთქმული ბგერებისაგან,როგორც პირადად მე ვეფერებოდი შვილს,მე ეს ''ენა'' ბებია-ბაბუადან მომყვა.დიდობაშიც კი ამ ენაზე მელაპარაკებოდნენ,ვიდრე უკვე სტუდენტმა არ გავაპროტესტე,ეწყინათ.გავიდა წლები და იგივე გადამხდა მეც.თეომაც,უკვე სტუდენტმა მისაყვედურა,დედიკო,ნუთუ არ შეგიძლია ადამიანურად მელაპარაკოო.
    ფსიქოლოგიურად ამის ახსნა შესაძლებელი:მომფერებელი მინატრის იმ დროს,როცა საყვარელი არსება,ადამიანი მთლიანად შეეძლო მოექცია საკუთარ უბეში.
  ასაკობრივი სექსოლოგიიდან ცნობილია,რომ ადამიანის სექსუალური ფორმირება ონტოგენეზის ადრეული ფაზიდანვე იწყება.სიტუაცია,რომელიც ამ ლექსშია  დახატული,ერთი ასეთი პარადიგმაა.
    მოზრდილობაში ჩვენ ქვეცნობიერად ვესწრაფვით  მდგომარეობას ჩვილისა .
    ამ ლექსის წერისას რამდენიმე კონკრეტული ამოცანა მქონდა განსახორციელებელი:გამომეყენებინა იმგვარად მოდიფიცირებული ენა,რომელიც ლექსის დასაწყისისა /და ერთი სტრიქონის გარდა/ არ თანხვდება სალიტერატუროს,მაგრამ ეს ენა ყოფილიყო არათუ გასაგები,არამედ სიამოვნების მომგვრელი მკითხველისათვის:ამისთვის
გამომეყენებინა,ასაკობრივი სექსოლოგიის ჩემეული ცოდნა.გახალხურებული მაღალი შაირის რიტმული კომბინაცია იმგვარად ამეგო,რომ გადახვევები სქემიდან ყოფილიყო ბუნებრივი.
    რაც მიზნად დავისახე,განვახორციელე კიდეც.
    ეს ქართულ პოეზიაში პირველი ამგვარი ცდა იყო.ლექსი დაწერილია 1994 წელს.
 
 
   
     

ჩვენ ერთმანეთს გავიცნობთ ;)

ძალიან მიყვარს, თქვენი წაკითხული არასოდეს არ დამავიწყდება :)

მიგნება  მომეწონა, არ ვიცი არსებობს თუ არა მსგავს სტილში შექმნილი ლექსი, ამ ფორმით შესაძლებელია ღირებული ნაწარმოების შექმნა, თუნდაც ამავე ავტორის მიერ, თუმცა გამეორებით შეიძლება ბანალურობას ვერ ავცდეთ.ვერ ვაფასებ.

რა ვიცი დებორავ
რო ვერა,
ვერ ვილექსე  :(

არადა კარგი ლექსები გაქვს შენა  :)
ბევრი თანაც

თბილად გამეღიმა აქ:)
ლექსად კი.. ვერ:)

ანუ ლექსი მე :)
მახსოვს.

ახლა შენი ხმა ჩამესმა, რო კითხულობდი ამ ლექსს ბიბლიოთეკაში:)

ხო რა ვიცი :D ეს ისეთი ლექსი არაა,მე როგორებიც მომწონს და მიყვარს მაგრამ,დადებითი ემოცია ნამდვილად იგრძნობა კი არადა მოდის. :)

მადლობა,თამარ ძვირფასო!.2004 წელს გამოცემულ კრებულში შევამოწმე აი ახლა და აღმოჩნდა,რომ იქ მალგალიტია დაბეჭდილი.წყარო,რომლითაც ამ ლექსების აქ გადმოტანისას ვსარგებლობ,ჩემგან დამოუკიდებლად მომზადდა.ეს არის ამა წლის ''ლიტერატურული პალიტრას'' მასალების ინტერნეტ ვერსია.ეტყობა იქ გაეპარათ კორექტურა,მე კი

კაქი ჩილი ვინ ალი?
გუდ-გუდუნა და მძინალი,
თემი ოქლოს თიტი,
თემი მარგალიტი.

დებორა, შეუსაბამობაა: ენის მოჩლექის დროს თუ ამბობ "ჩილი", უნდა თქვა კიდეც "ჩემი ოქლის ჩიტი"...
თუ ვერ ამბობ "რ"-ს (მძინალი, ოქლოს), მაშინ ვერ უნდა თქვა "მარგალიტი"...

10!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

7 :)

:) :) :) :)

:)

=)
მოჩლექილი:|

გაიქალეე-ე-ეე-ე!

თეგენატალეეეეე :-*