მზე არაყს ხდიდა თოვლის მწუხრიდან
და შენისლული ცის ბადე თრთოდა,
მერე ღრუბელი როგორც არაყი,
მთელი მარტისთვე ქალაქს ათრობდა...

მარტი კვირტებზე იჯდა კრუხივით
და მზე იმ მუზას გავდა მადლიანს,
რომ მომეფერა თბილი თითებით
და თვითონ ცაში ყოფნა არჩია...