მამულო ჩემო რამდენი  ტანჯვა გადაიტანე,
სამტროდ მოსული მძარცველთა ხროვა ვერ აიტანე.


ათასწლეულთა ისტორია ცრემლად იღვრება,
ქართული მიწა გმირთა სისხლით ისევ ირწყვება.


მუხლმოდრეკილი ცრემლიანი ქართველი დედა,
გმირთა საფლავებს კვლავ დასტირის და ეფერება.


მამულო ჩემო ვინ მოგიშუშებს გულის იარებს?
ქართული დროშა ქართულ ცაზე ისევ ფრიალებს...


მტერი ბობოქრობს ბოროტების შურით ივსება,
ქართული სული არასოდეს არ დანებდება.


გაივლის წლები ისტორია წარსულს ბარდება,
საქართველო კი მტერს არასდროს არ ჩაბარდება.


თავდადებული და ხანმოკლე მათი სიცოცხლე,
და ჩვენს გულებში გმირთა ხსოვნა მარად იცოცხლებს.


ჩვენმა ქვეყანამ ბევრს გაუძლო ცრემლს და ვაებას,
გაქრება მალე სევდა დარდი და მწუხარება.


დღეს წინაპართა სულები გვლოცავს ზეცად გვადიდებს,
ჯანღს გადაიყრის ქართული ზეცა ნათელს დაიდებს.


დღეს საქართველო სიყვარულის ძალით დადგება,
მტრის სიძულვილი ბოროტება უცებ გაქრება.


მამულო ჩემო მუხლს მოიდრეკს ყველა ქართველი,
და დაინთება ჩუმი ლოცვით წმინდა სანთელი.


ვაჰ საქართველო რამდენ რამის შენ ხარ მნახველი,
არ დაინთქმება მარად იცოცხლებს შენი სახელი...