ახლა თოვლია მთაში
სადღაც ჩამოწვა ზვავი
ალბათ ყმუილიც ისმის
მგლების ცივი და ავი.
ახლა ღამეა ბნელი
ღრუბლების ტყვეა მთვარე
ხევებს ჩაუცვამთ შავი
დარდი რამ დააქვთ მწარე.
სადღაც არაგვი მოჰყეფს
გახელებული ვნებით
გალექებული ჟინით
დავიწყებული სევდით.
სადღაც მოხუცი მარტო
სანთელ დაუნთებს ხატებს
შასანდობარსაც დალევს
სიმთვრალე ცრემლებს ბადებს...
სადღაც ლხინია ჭრელი
სადღაც გლოვაა, ზარი
სადღაცა ალბათ შენც ხარ
ამბავს მამიტანს ქარი.