4. ლექსი ძალიან სუსტია, მაგრამ ვიზიარებ იმ გულისტკივილს რომელიც ლექსშია.
წარმატებები ავტორს. ლექსი ძალიან სუსტია, მაგრამ ვიზიარებ იმ გულისტკივილს რომელიც ლექსშია.
წარმატებები ავტორს.
3. ვინმე რაიმე განმარტებას დატოვებტ კომენტარზე? ვინმე რაიმე განმარტებას დატოვებტ კომენტარზე?
2. ვიმე რაიმე განმარტებას დატოვებტ კომენტარზე? ვიმე რაიმე განმარტებას დატოვებტ კომენტარზე?
1. ერთხელ მე და შეფთი მფრინავი,ჩემი ძმა- მოვდივართ დიდ და მწვანე კონცხზე.
ხოდა, ავუხვიეთ ზევით,ნაკრძალიაკენ. იდგა ერთი ქალი და ტიროდა.
დაუსივებია თვალები.
რა გატირებსო,ვეკითხებით. რაო და, მე და ფერიამ ვიჩხუბეთო. ხოდა, გაგვიგო ბათუმ და ახლა გაბრაზებულიაო.
ბათუ ვინაა-თქო და...
ამ მიწა-წყლის დამცველი გმირიო,ყველა მაგას უჯერებს და ყველას მაგის რიდი გვაქვს. ახლა ომი აქვს მტრებთან და დაგვემუქრა მე და ფერიას, მოვრჩები ამ მაბავს და მერე მოგხედავთ თქვენ,კაპარცხანა და ავო ქალებო. გარეშე მტერს ვებრძოლო მე თუ, თქვენ გაშველებაში ვიყოვო.
თქვა მტირალა ქალმა და უარესად ატირდა.
გადავხედეთ ქვევით სანაპიროს მე და შეფთიმ და ვხედავთ, გაქანებული სისხლიანი ბრძოლაა.
გაუწია ამ ჩემს მკლავმაგარ და დაუღვინებელ ძმას გული ეგრევე ბრძლოსი ველისკენ. გავაჩერე თუ?
მირბის და მივდევ: თან გულში ვფიქრობ, ოსმალოების გეგმა წელს შესრულებული მაქვს და ნეტა შეფთიმ იცოდეს, როგორ მეზარება ახლა ქარქაშიდან ჩემი კალაშნიკოვის ამოღება-თქო.
არესიც ჩემ მხარზე თუ იყო მაგ დღეს -სანამ ამ ფერდომზე ჩავედით - კი შემოგვესმა გამარჯვებულების ყიჟინა:
ბათ,ომი მოვიგეთ.
მოვიგეთ,ბათ, ომიო!
ნადიმს მაინც შევუერთდით და ვინადიმეთ კაი ხანს.
მარა, უკანა გზაზე წამოსვლისას ორი ახალი მთა დაგვხვდა გზად გადასავლელი - ფერიასი და მტირალასი.
გაუქვავებია ბათუს ის მოქიშპე ქალები და გარესე მტერზე გაიმარჯვა და შიდა პოლიტიკაც ჩაამშვიდ-ჩააწყნარა თავის მიწაზე.
ასე ბუნდოვნად მახსოვს ეს ამბავი მე და...შეფთი ახლა ახალ ზელანდიაშია,კი იცის ჰარირამამ - იქაურებს უტარებს ტრეინინგებს შარვლის ჩაცმის საკითხებში. ხოდა, რომ ჩამოვა -გავახსენებინებ იმასაც. ერთხელ მე და შეფთი მფრინავი,ჩემი ძმა- მოვდივართ დიდ და მწვანე კონცხზე.
ხოდა, ავუხვიეთ ზევით,ნაკრძალიაკენ. იდგა ერთი ქალი და ტიროდა.
დაუსივებია თვალები.
რა გატირებსო,ვეკითხებით. რაო და, მე და ფერიამ ვიჩხუბეთო. ხოდა, გაგვიგო ბათუმ და ახლა გაბრაზებულიაო.
ბათუ ვინაა-თქო და...
ამ მიწა-წყლის დამცველი გმირიო,ყველა მაგას უჯერებს და ყველას მაგის რიდი გვაქვს. ახლა ომი აქვს მტრებთან და დაგვემუქრა მე და ფერიას, მოვრჩები ამ მაბავს და მერე მოგხედავთ თქვენ,კაპარცხანა და ავო ქალებო. გარეშე მტერს ვებრძოლო მე თუ, თქვენ გაშველებაში ვიყოვო.
თქვა მტირალა ქალმა და უარესად ატირდა.
გადავხედეთ ქვევით სანაპიროს მე და შეფთიმ და ვხედავთ, გაქანებული სისხლიანი ბრძოლაა.
გაუწია ამ ჩემს მკლავმაგარ და დაუღვინებელ ძმას გული ეგრევე ბრძლოსი ველისკენ. გავაჩერე თუ?
მირბის და მივდევ: თან გულში ვფიქრობ, ოსმალოების გეგმა წელს შესრულებული მაქვს და ნეტა შეფთიმ იცოდეს, როგორ მეზარება ახლა ქარქაშიდან ჩემი კალაშნიკოვის ამოღება-თქო.
არესიც ჩემ მხარზე თუ იყო მაგ დღეს -სანამ ამ ფერდომზე ჩავედით - კი შემოგვესმა გამარჯვებულების ყიჟინა:
ბათ,ომი მოვიგეთ.
მოვიგეთ,ბათ, ომიო!
ნადიმს მაინც შევუერთდით და ვინადიმეთ კაი ხანს.
მარა, უკანა გზაზე წამოსვლისას ორი ახალი მთა დაგვხვდა გზად გადასავლელი - ფერიასი და მტირალასი.
გაუქვავებია ბათუს ის მოქიშპე ქალები და გარესე მტერზე გაიმარჯვა და შიდა პოლიტიკაც ჩაამშვიდ-ჩააწყნარა თავის მიწაზე.
ასე ბუნდოვნად მახსოვს ეს ამბავი მე და...შეფთი ახლა ახალ ზელანდიაშია,კი იცის ჰარირამამ - იქაურებს უტარებს ტრეინინგებს შარვლის ჩაცმის საკითხებში. ხოდა, რომ ჩამოვა -გავახსენებინებ იმასაც.
|
