ხან ისე ხდება: აქ ხარ და აქ ვარ,
და ერთმანეთთან ნარბენი მზერა,
უკვე ფანჯრების მიღმა ცოცავენ.
ჩუმად იცვამენ კაბას თუ შარვალს
- როცა ერთმანეთს ვერა ვთხოვთ შველას -
და ქარვდებიან - გვტკივა როცა ჩვენ...

ოთახში კი ისე ვიგულისხმებით,
როგორც სულები სასაფლაოზე,
ძვლებს მოგონებად დასტრიალებენ.
და ჩვენ ყოველდღე ვხვდებით ისევ იქ...
ყოველდღე ვუმზერთ ამ საღამოს მზეს, -
აქ ხარ და აქ ვარ: ხდება ხან ესე...