შენ თუ გგონია რომ არ მახსოვხარ,
შენ თუ გგონია რომ დამავიწყდი,
მე შენზე ფიქრმა ძლიერ დამთოვა,
და ჩვენს სიყვარულს ძლიერ განვიცდი.


დღეს სულ ერთია ლეგენდა მითი,
ჩემთვის ცხოვრება მონოლოგია,
უნდა ვიცოდეთ რატომ და რისთვის,
დედამიწაზე ვისთვის მოვდივართ.

ეს ჩემი ლექსი სავსეა გრძნობით,
მუზა საოცარ სიყვარულს ითხოვს,
ეს სიყვარული ზეციდან მოდის,
მავსებს, მაგიჟებს, მტანჯავს და მიპყრობს.


ცხოვრება გადის ნელ-ნელა ასე,
ხან სიხარულით, ხან დარდით სავსე,
გვიზიდავს, გვათრობს, გვიმატებს დარდებს,
და სიყვარულით უზომოდ გვავსებს.