Mეოცე კომენტარზე გამეცინა . Hო და იმას ვამბობდი რო ახლა დავფიქრდი უფრო გრმად ამ საკიტხზე და ტურმე ჰემ ქვეცნობიერჰიც იინახებოდა ე აზრი. Mადლობა.
შოკოლადი კი  განუმეორებელია .

5

მინიმალისტებს გაუმარჯოს!
ყველაზე უშიშართ-პოეტებს შორის:)

გეხუტუნები სიხ. :)

აჰა ბაკურ :):):) ;)

ჭა....... ქრისტე საერთოდ სხვა განზომილებაა............

რეჟისორო არც ჩემი ძაღლია მშიშარა,  ობობებსა და თაგვებს ისე ენერგიულად უყეფს, ერთ რამედ ღირს მისი ნახვა

მოგიკითხე სიხ...გულით... :)

საღოლ !

ვიხალისე  :)))

სრული დემაგოგიაა
ნაკლებად მაინტერესებს კვალიანად გავქრები თუ უკვალოდ, საერთოდაც თუ სწორად შევხედავთ მოვლენებს, არსადაც არ გავქრებით გარდა-ვიცვლებით

თუკი ფარაონები მშიშრები იყვნენ, მაშინ მათზე მშიშრები იყვნენ მათი მოსამასხურენი ანუ მონები რადგან მათ ეშინოდათ მონათა ზედამხედველისა
აი ფარაონს კი მისი არ ეშინოდა
გამოდის რომ ფარაონი არ ყოფილა ყველაზე მშიშარა

გაუმარჯოს ცაცუნას  !!!

:D

საინტერესოა!  ძნელია, არ გავიზიარო.და მაინც,იქნებ უფრო გაგეშალათ მსჯელობა,ყურადღებით გავეცნობოდი.ფუკოს ითვალისწინებთ?ფრომს?ბლუმს?

ჰიუგო და ბალზაკი არ ვიცი მე მარა ბრუს ლი არ იყო მშიშარა!
:))

მე მგონია, რომ ქრისტე იყო სრული სიყვარული, უანგარო და ჭეშმარიტი...
შიშზე, შენი შეხედულება, ჩემი აზრით, ახლოსაა ცოტათი სიმართლესთან, ამიტომ შენ 5

:|

ქალბატონო თამარ, ვინაიდან საიტის შეზღუდული შესაძლებლობები არ იძლევა ჟანრის ზუსტად განსაზღვრის საშუალება, ყველაზე მიახლოებული შევურჩიე. საისტორიო რამერუმეებს ამ საიტზე არც ვდებ, ისტორიას ვუნახავ ;)

ხო, ეს არც "კრიტიკა-პუბლიცისტიკა"  არ არის, "ჩემო" გამრავლერის ტაბულავ!

შენ არ ხარ მხდალი, იმიტომ, რომ შეგიძლია ასეთი რაღაც დაწერო!
ეს არ დარჩება ისტორიას, არ შეგეშინდეს ამის!
1

ესსე? მგონია რომ არაფერიც არ არის :))))))))))))))))

ცაცუნა ვინაა, ლიკა? :) არ მოგვიყვები ცოტას მის შესხებ? :D

ანემონესაც გაუმ,არ=ჯოს :)

ღმერთისკენ სწრაფვა ერთია და, შიში - მეორე. სახელის მოხვეჭა, გმირობაზე ჩალიჩი, მთელი ცხოვრება იმისი მცდელობა, რომ არ დაგივიწყონ და ახსოვდე - სულ სხვა რამეა.

სიყვარულს რაც შეეხება. სიყვარული არ არის აბსტრაქტული ცნება. სიყვარული არის ზმნა, ანუ ქმედება. უწყვეტი ქმედება. შენებაც ქმედებაა. ეიფელის კოშკიც ქმედებაა და ამავე დროს - დასრულებული ნაყოფი, შრომის შედეგი. ოღონდ ამ შემთხვევაში აშენებენ არა იმიტომ რომ უყვართ, არამედ იმიტომ, რომ მათი სახელი არ გაქრეს.

მეფეები, ფარაონები, ყველა ვინც ღმერთთან სიახლოვეს იბრალებდა, - არა იმიტომ რომ უყვარდათ. არამედ იმიტომ, რომ მმართველობის მყარი საფუძველი ჰქონოდათ - იდეოლოგია, რომელიც სხვაზე მეტ უფლებებს მიანიჭებდათ. წმინდა პრაგმატული მიზნები ამოძრავებდთ "ღმერთთან წილნაყარობის" მოსურნეებს.

<<<<არსებობს სიყვარული ხორციელი(მდაბიოთა) როცა ადამიანს სხვა ადამიანი უყვარს,ასეთი სიყვარული ხანმოკლეა და ნაყოფი ასეთი სიყვარულისა,მათი შვილები,მათი შთამომავლობა არის გაგრძელება ამ ადამიანებისა,რაც მათ უკვდავებას
უზრუნველყოფს.>>> ეს ჩვეულებრივი ბუნებრივი პროცესია, შთამომავლობა ჰყავს ხეებსაც, ბალხებსაც, ცხოველებსაც, თევზებსაც... ყველაფერს, რაც ბუნებისგან მომდინარეობს.

<<<არსებობს სიყვარული სულისმიერი,ასეთი სიყვარულის ნიჭი იშვიათ ადამიანებს აქვთ.მათ უყვართ ხელოვნება,მეცნიერება,ცოდნის მოპოვება და მათი შემოქმედება,მათი შრომის ნაყოფი ასევე მათ უკვდავებას ემსახურება.>>> ეს კი ხელოვნური პროცესია. ანუ ბუნებას ამატებ იმას, რაც მასში არ არსებობს. სადაც სიყვარულია, იქ არაა მომხვეჭელობა. პირამიდებში, სიმღერებში, რომლებიც კარგად იყიდება, პოპულარულ ნახატებში - დაუოკებელი სიხარბეა. ისინი ადამიანების აზროვნებას ცვლიან და ავიწყებენ იდეალებს, რომლებსაც ჭეშმარტების შესაცნობად მიყავთ........... დისჰარმონია შეაქვთ თანაარსებობაში.

უკვდავებაც ძალიან პირობითია. სახელმა იცოცხლოს.. დავუშვათ... 100000 წელი, ანდა ათჯერ მეტი, რა ბედენაა........ ?
ციხემ გაძLის 346503485304 წელი, მერე რა?...

სიმღერა ეხსომებათ კიდევ 927847583957435 დღე. მერე?
სად არის სული ან ერთშI, ან მეორეშI, ან მესამეშI?

ყველაზე მაგარი და უშიშარი კაცი ყოფილა ჩემი მეზობელი ცაცუნა:))

ეგ ხე მომეწონებოდა:)
ეს ნაწერი ვერა:(

შენ დაწერე უკუღმა თუ მე ვკითხულობ უკუღმართულად?:D:D::D

მოგკითხე წაღმა:))
:-*

მივირთმევ ცხელ შოკოლადს ალუბლის არომატით და ვამბობ, თუ პლატონს დავეთანხმებით( და მგონი უნდა დავეთანხმოთ) ადამიანები უხსოვარი დროიდან ცდილობენ მოიპოვონ უკვდავება და ასე გაუტოლდნენ ღმერთებს.გზა უკვდავების მოსაპოვებლად კი სიყვარულია.არსებობს სიყვარული საკუთარი "მე"-ს მიმართ,ასეთი ადამიანები თავიანთ თავს აღმერთებენ,მათ რიცხვს მიეკუთვნებიან,ფარაონები,მეფეები,დამპყრობლები და იმპერატორები.არსებობს სიყვარული ხორციელი(მდაბიოთა) როცა ადამიანს სხვა ადამიანი უყვარს,ასეთი სიყვარული ხანმოკლეა და ნაყოფი ასეთი სიყვარულისა,მათი შვილები,მათი შთამომავლობა არის გაგრძელება ამ ადამიანებისა,რაც მათ უკვდავებას
უზრუნველყოფს.არსებობს სიყვარული სულისმიერი,ასეთი სიყვარულის ნიჭი იშვიათ ადამიანებს აქვთ.მათ უყვართ ხელოვნება,მეცნიერება,ცოდნის მოპოვება და მათი შემოქმედება,მათი შრომის ნაყოფი ასევე მათ უკვდავებას ემსახურება.
ასე რომ ადამიანებს უკვდავების მოპოვების დაუოკებელი სურვილი ამოძრავებთ,და რაც მათ შემდეგ რჩება სიყვარულის ნაყოფია და არა შიშისა!

ირმდებიან-ის ანტონიმია ნეკერ :D გაშველება არა, მოშველება :)

შველდებიან - შტო ტაკოე? :D

ეეე ნეკერ, ნუ გადააუკუღმართე ჩემი აზრები :)) მხდალს მილიონი კაციც რომ იუყენო გევრდით, მაინც შეეშინდება. და ყველანი მაინც მარტონი ვრჩებით მარადისობის წინაშე. :)

"რაც უფრო მხდალია ადამიანი, მით უფრო მეტად სჭირდება გვერდზე სხვა ადამიანები " ეს დებულება და
<<რაც უფრო "დიდს" ქმნის ადამიანი, მით უფრო შორს იწევენ მისგან ადამიანები (გენიოსთა უმეტესობას საშინელი ხასიათი აქვს)>>>  ეს ერთმანეთთან მთლად ვერ შველდებიან. :)

საინტერესო მოსაზრებაა..........

შენს გვერდზე სიხ ზოგიერთი იუზერის აქტივობა..ძალიან მაეჭვიანებს ;)

განვიხილოთ ზემოთქმული დებულება :D
რაც უფრო მხდალია ადამიანი, მით უფრო მეტად სჭირდება გვერდზე სხვა ადამიანები :)
რაც უფრო "დიდს" ქმნის ადამიანი, მით უფრო შორს იწევენ მისგან ადამიანები (გენიოსთა უმეტესობას საშინელი ხასიათი აქვს)
შედეგად გამოდის - რაც უფრო მეტად ესწრაფი ადამიანებთან ურთიერთობას (რაღაცის შექმნა-დატოვების გზით) მით უფრო გაგირბიან ადამიანები (სად აქვთ ძმაო,შენი კაპრიზების თავი!).
ხოდა დალიეთ სპრაიტი და დაანებეთ თავი შემოქმედობანას, თუ სიმარტოვის გეშინიათ :P

გამაცინეეეეეე :))) იცი, ისე პირამიდებს რომ შევხედეეე ისეთი შემეშინდააა :)))

მაგარი ხარ სიხ.
მე რომ მაგარი ვარ და გადასარევი გემოვნება მაქვს(ანუ შენ რომ მაგრად მევასები მაგ პონტში ) ეგეცაა.


ფარაონების გიგანტური პირამიდების შემხვედვარე ძნელია არ დაგეთანხმო...