რომ დავფიქრდები რა არის არსი,
ადამიანთა ძირი მოდგმისა,
მე მიპყრობს, რაღაც ღრმა შინაარსი,
წუთისოფელის არსებობისა.


ეს არსებობა უფლისგან მოდის,
ეს შინაარსი სიყვარულია,
შარავანდედი ციდან გადმოდის,
რაც საუკუნოდ დანერგულია.



და რადგან გრძობა ასე მიტაცებს,
რადგან ოცნებაც სიყვარულს ითხოვს,
ამ სიყვარულით უფალი მავსებს,
და სიყვარული ბოლომდე მიპყრობს.