გადავიღალე ამდენი ფიქრით,
მე ახლა სევდის წუთები მახლავს,
და ოცნებები გაფრინდა თითქოს,
თითქოს წარსული მე განმიახლდა.



ვეღარ გავუძლებ დროს და მანძილებს,
როგორც ნამქერი მზეზე ვილევი,
ცამ მოიღრუბლა წვიმას აპირებს,
უფალო ჩემო დარდით ვივსები.



გავყურებ ზეცას და სევდიანი,
მე უნაპირო ფიქრები მახლავს,
ცოდვით სავსეა ადამიანი,
და ყველაფერი წამია ახლა.