ცრემლები არიან ჩემი წარბის ნატეხები,
მღელვარე მთვარესთან ერთად
ჩამოვჯექი ამ სიბნელეში სალიანდაგო კვანძზე,
დედაჩემის სახე რომ დამენახა
და ცხად ხილვაში რომ გამომეხმო,
და მე ვტიროდი, რომ ამომეხსნა
სიკვდილის მახე
და მიწის სისხლი - მიწისვე პირმშო,
რომელმაც მპოვა - მამაში, მამა,
რატომ დამტოვე?
მოკვდავობა და უკმარობა
სუფევს ქალაქში -
უბედურებაა შუა სახელი ჩემი,
გადარჩენილი მინდა რომ ვიყო, -
ჩაძირვა - შეუძლებელია,
არ არსებობა
ჯერ არ შექმნილა -
რომ ვაღებინო!




Tears is the break of my brow,
The moony tempestuous
Sitting downIn dark railyards
When to see my mother’s face
Recalling from the waking vision
I wept to understand
The trap mortality
And personal blood of earth
Which saw me in—Father father
Why hast thou forsaken me?
Mortality & unpleasure
Roam this city—
Unhappiness my middle name
I want to be saved,-
Sunk—can’t be
Won’t be
Never was made—
So retch!