გონებისგან თავისუფლები იბადებიან ჩვილები,
მაგრამ ისინი მყარდებიან აზროვნებაში
და როცა დგება სიკვდილის ჟამი,
ისინი უბრუნდებიან და ერწყმებიან
მათ მიერვე მოქსოვილ ფანტაზიების სამოთხეებს.


ამრიგად, ერთი ფიქრობს ინდოელივით, ერთი ჩინელივით,
ან ამერიკელივით, ან ბრიტანელივით, ან როგორც შვედი,
როგორც ფრანგი, ან რუსი, ან გერმანელი;
ან ისე ფიქრობს, როგორც ქრისტიანი, ან მუსლიმი,
ან იუდეველი, ან ინდუისტი, ან სიკჰი,
ან კათოლიკე, დუალისტი, ან ბუდისტი
და ამ შემთხევაში, ათეისტიც კი,
- ან რაც კი მოგესურვებათ...
ყოველი მათგანი პოულობს ნიშანს, რომელსაც სიამაყით იმაგრებს მკერდზე
და ყოველი მათგანის იდენტურობა ხდება ძალიან მყარი,
ხდება ძალიან რეალური
და ყველა მათგანი მიდის შეკითხვასთან: თუ რა არის სწორი, და რა არის მცდარი,
რა არის ბოროტება, და რა არის სიკეთე,
რა დროსაც ისინი ხმამაღლა განიკითხავენ სხვებს:
ჩემი მოდგმაა სიკეთე, შენი მოდგმაა ბოროტება,
ჩემი ნიშანია სიწმინდე, შენი ნიშანია უწმინდურობა...
და ასე გრძელდება,
ყველა სახის გამართლებებითა და დასაბუთებებით,
რომლებიც არ სცნობენ ლოიალურად მოაზროვნე მხარეს თუ მხარეებს
და ყოველგვარ ჰუმანურობას წურავენ ადამიანისგან,
როგორც წარსულს აწმყოსაგან...
ჰო, მართლა,
ეს ენერგია, სიცოცხლისმიღმიერში იღვრება
ისე, როგორც ქრისტიანი მიემართება ქრისტიანულ სამოთხეში
და როგორც ინდუსი და ბუდისტი - სხვადასხვა განსაწმენდელში (ლოკაში)
და მუსლიმები საკუთარ სამოთხეში,
და ასე შემდეგ...
ეს ადამიანური ტრაგი-კომედია,
დიახ, რაღა თქმა უნდა, რომ შექმნილია ყოვლისმოქმედის მიერ,
რომელიც თქვენი ღარიბი გონებით შექმენით.


ასე რომ,
გონებისგან თავისუფლები იბადებიან ჩვილები,
მაგრამ ისინი მყარდებიან აზროვნებაში
და როცა დგება სიკვდილის ჟამი,
ისინი უბრუნდებიან და ერწყმებიან
მათ მიერვე მოქსოვილ ფანტაზიების სამოთხეებს.




A child is born free of mind
but is hardened into thought
and by the time one dies
most are fixed and screwed into
worlds of their making,
heavens of their fantasies

so one thinks one's an Indian, one a Chinese
or an American or British or Swedish
or French or Russian or German;
or one thinks one is a Christian or Muslim
or Jew or Hindu or Sikh or Catholic
or Doaist or Buddhist or Marxist or Communist
or even for that matter, an atheist
- or whatever you will...
one finds a badge to pin proudly to one's chest
and each identity becomes so strong
it becomes so real
it all comes into the question of right and wrong
of evil and good
and it falls into loud declamations
and my tribe is good, your tribe is evil
my brand is holy, your brand unholy...
and so it goes,
with all sorts of justifications
that beat sense out of all loyal adherents
and it squeezes humanity out of the human
as paste out of a tube...
ah, and yes,
the energy goes on into the afterlife
as Christians go into a Christian Heaven
and Hindus and Buddhists into various Lokas
and Muslims in their own Paradise
and so it goes on,
this Human Tragi-Comedy,
yes, yes, certainly all created by the Almighty
who was created by your mind's poverty
so that
a child is born free of mind
but is hardened into thought
and by the time one dies
most are fixed and screwed into
worlds of their making,
heavens of their fantasies