წვეთ-მარგალიტნო, წვეთნო ლამაზნო,
ოქროს სხივებს რა მშვენებით იხდენთ,
რა სიმწუხარე თქვენში ნავარდობს,
შავშემოდგომის ხმელ ფანჯრებს იქეთ...

სიცოცხლის ბინდში ხალისობს ხალხი,
- რა დიდნი ჩანხართ სხვათა თვალებში,
დაეცემით და უმწეო თავს ხრით,
უნუგეშობით გიწევთ თარეში.

შემოდგომისას,  წვეთნო იზიდავთ 
სევდიან გრძნობებს სულში - უმძიმესს.
ჩუმ ხეტიალში - მინის ირიბად -
ეძებთ მხიარულ თვალებს და იერს.

მოკლულნო ყოფით, უბედო ხალხო,
ტკივილნაჟღენთნი კრავთ უკუნითებს.
ტკბილი წარსულიც გულთან გაქვთ ახლოს,
ხშირად მოუხმობთ რასაც გულითვე.





Капли жемчужные, капли прекрасные,
Как хороши вы в лучах золотых,
И как печальны вы, капли ненастные,
Осенью черной на окнах сырых.

Люди, веселые в жизни забвения,
Как велики вы в глазах у других
И как вы жалки во мраке падения,
Нет утешенья вам в мире живых.

Капли осенние, сколько наводите
На душу грусти вы чувства тяжелого.
Тихо скользите по стеклам и бродите,
Точно как ищете что-то веселого.

Люди несчастные, жизнью убитые,
С болью в душе вы свой век доживаете.
Милое прошлое, вам не забытое,
Часто назад вы его призываете.