რომი ბატემა გადაარჩინეს,
წითელი თავი
ფერადი აზრები,
ამ შავთეთრი ქალაქის ღმერთს
პრომეთემ თუ ვიღაც ნაბიჭვარმა წითელი ცეცხლი მოპარა!
ცაზე აღარაფერი დარჩა,
მიწას ცხიმი არ ეყო და ადამიანები მიიკრა.
და დღეს, როცა მსოფლიო რუქა
ჩემი თავის, სახელი, ყელის, მუცლისა და შინაგანი ორგანოებისთვის
მეტისმეტად ფაფუკია
ძალიან მეშინია კორპუსების ალესილი კიდეების,
ბეტონის კოლოფების,
ასლფატის ქვაბის და რკინების საცრის...
ყველასი და ყველაფრის მეშინია, როცა შენ არა ხარ ჩემგან ხელმარცხნივ
ჩემამდე ჩემში
და სწორედ ამ წამს, როცა აღმოვაჩენ, რო პირსისხლიანი
პირანიებით სავსე წყალში ვდგავარ წელამდე
და ხელში მხოლოდ „ცხოველების ფერმა“-ღა შემრჩა
(ფსალმუნნი დავკარგე)
ერთადერთი სურვილი დამრჩა:
ყველა ტელეარხზე,
ყველა 10 მეტრზე ზემოთ მდგარი შენობის სახურავზე
ორბიტაზე, ცისარტყელაზე, მზეზე, შენზე... მხოლოდ
ერთი რამ მინდა დავაწერო!
შენ ჩემი ბატი ხარ!