ლექსის არსი თუ სიყვარულია
მისი სიცოცხლე მხოლოდ სტროფია
ლექსი გრძნობებით სავსე გულია
სიყვარული კი ფილოსოფია

მუხა გახეთქა მეხმა გრიალით
შიგ გულში ჩასდის ცეცხლის ენები
მე ღვინოს შევსვავ სავსე ფიალით
და შემდეგ შენს ლანდს გავედევნები

აღელვებული მოჰქრის მდინარე
ვეღარ აკავებს კალაპოტები
სულ შენზე ვფიქრობ თუნდაც მძინარე
ხარ ჩემი სულის მშვიდი ნოტები

ზუზუნებს ქარი და ლეწავს ხეებს
და ხეებს ცრემლი სცვივა მდუღარე
შენს სახეს ისევ შევახებ ხელებს
მაგრამ ვერ შევძლებ ვიყო მდუმარედ

სახლისკენ ბილიკს ანათებს მთვარე
და თავჩახრილი მშვიდად მივყვები
შენი თვალები რომ შევიყვარე
მე შესამკობი არ მაქვს სიტყვები

სიყვარულის დღე სულ მზიანია
მუდამ თან დასდევს ვარდის სურნელი
მე უგნური ვარ? სხვა ჭკვიანია?
სჯობს რომ ისევ მე ვიყო სულელი.