----პ------ა-------ტ-------ა---------რ---------ა      ------ღ--------რ-------უ-------ბ--------ე--------ლ---------ი
  მი დის და წყდება ცას,.  ქალაქი  სოფელი  ზეიმობს  ,ვიღა-ცას  რაღა-ცას...
გული მაქვს დაბეჟილ ვაშლივით  რბილი და  ველი  ზამთარს და ველი იანვარს.

სახლების,ფანჯრების ყვითელი  ძირძველი ნახატი,სურათი ღიმილისფერი
მგონია დასრულდა კეთილი წლები,  და როგორც რობოტი ვაბიჯებ სამღერ ქარს.

ვირყვნები,ვითვლები,ვაკლდები,ვვარდები,.სურვილმაც დაკარგა სათქმელი სიტყვები
ვფიქრდები,ფიქრები,ფოთოლთა ფარდები ,ხვეტენ და მე ჩუმად ვკრიბავ თან და თან.

ს-ხ-ეული  მარჯვე და ს-ხ-ეული  ფარფატა ,. მიწა  ჭამს ზოგს და ზოგსაც კიდევ ცა.