ღამის წყვდიადს მცირე ჭაღი
მინათებს,
ვფიქრობდი და ძილიც ვერ
მოვიკარე.
ახლაც გნატრობ კვლავაც ბევრჯერ
გინატრებ,
ტანჯვის მეტი თუმცა რა მომიტანე...
არყის ბოთლი ჩამოცლილი
მივაგდე ,
სიგარეტის კვამლი სივრცეს
ამუქებს,
თავი ისევ შენზე ფიქრებს მივანდე ,
გულიც ალბათ დიდხანს ვეღარ
გაუძლებს...
კედლის კუთხეს შევალეწე
მუშტები ,
თვალებს სიმწრის ნიაღვარი
ასკდება ,
მსურს სხეულში მეტად ვიგრძნო
ტკივილი ,
ვიდრე შენი მონატრებით მადგება...
ვეღარ მშველის ამ სხეულის
წამება,
სული ყმუის დათოფილი
მგელივით,
რას შევაკლა დარდი თავგზა
ამებნა!
სიყვარული რად მექცევა მტერივით...
ან რა გახდა შენთვის ერთი
დასტური ,
სიყვარულზე სიყვარულით მოგეგო ,
რად მინდოდა სამოწყალო ნუგეში,
რომ ძაღლივით ერთი ლუკმა
მოგეგდო...
შენთან მსურდა ბედნიერი
ცხოვრება,
წუთისოფლის ვნება შენთან გამეყო,
ამეხდინა შენთვის ყველა ოცნება ,
სიყვარული ცის იქითაც წამეღო...
კედელს ჩავყევ იატაკზე ჩავცურდი ,
სახე ჩავრგე გადასისხლულ
მკლავებში,
და ის ქალი ღმერთო კარგად
მიმყოფე ,
ვისი სახეც მიელვარებს თვალებში...!