გაზაფხულია აპრილის შვიდი,
შვიდჯერ დარეკავს ზარები კიდევ,
შვიდჯერ დადგება დრო ზამთრის ზიდვის,
ბოლოს მეშვიდედ დღე დგება მშვიდი.

მაისიც მოვა ლაღი და დიდი,
მინდვრებს ვამსგავსებ ქალაქის ბაღებს,
უცებ გავსებულს ყვავილით მინდვრის
და სულ სხვა ეშხით გაჟღენთილ ქუჩებს,

გაზაფხულია დრო აყვავების,
გულში ქარების შემოჭრის თბილის,
შემოტმასნილი მჭიდროდ რომ კივის
კაბის შრიალის ხმაური ისმის,

მზის სიმაღლეზე აფრენის ჟამის,
უფრო შორს კიდევ გასროლილ წამის,
ახლად აკვირტულ ნაყოფის ზიდვის,
გაზაფხულია წყნარი და მშვიდი.