მღეროდნენ ქუჩებში უმზეო დილას
და მეც ვიყავი სხეული მძიმე
იჭრიდა ვენებს ფოთლების წვიმა
და მეც ვიყავი სხეული მძიმე.

გთხოვ მაპატიე ჩემო მშობელო
არ გაგიმართლე,არ გაგიმართლე.
ჩვენი ცხოვრება ნემსების ყუნწი
ვერც ერთი ძაფი ვერ დავამაგრე.


წყდებოდა ქუჩას ხეების რიგი
მწყდებოდა გული,  მ წყ დე ბოდა სული


''და მე ავტირდი ვით მეფე ლირი
ლირი ყველასგან მიტოვებული.''