შუა ღამეა, მიმატოვეს ისევ მუზებმა
აღარ მესტუმრნენ ბედობის დღეს ისინი ამ წელს
ალბათ მათ ღალატს ტერენტიც კი ვერ გაუძლებდა
მე კი გავძელი, გავძელი და სულ შენზე დაწერს

ჩემი კალამი, ისევ შენი ტრფობით აღსავსე
შავიდან თეთრზე, გინდ პირიქით თეთრიდან შავზე
შავმა კატებმაც მერამდენედ უკვე დამთარსეს
შენსკენ მომავალს მერამდენედ შემომხვდნენ გზაზე

მაგრამ მე მაინც, ძველებურად შენსკენ მომიწევს
გული, სხეული, ჩემი სულიც მოგესაკუთრა
ოღონდ იცოდე ვერ მოვუხდი შემდეგ ბოდიშებს
მუზებს, ამიტომ ეს ამბავი ჯერ მათ არ ვუთხრათ

ცოტა ხანს მაინც, დროს ვაცადოთ მოქნევა ცელის
ჩემთვის ეს გრძნობა უკვდავია, შენც მე მომბაძე
გალაკტიონი ზეცაშიც კი მხოლოდ მას ელის
ჯვარს რომ იწერდა, ერთ საღამოს, შემოდგომაზე

მეც შენ დაგიცდი, გეფიცები ვიცოცხლებ შენთვის
თუგინდ სიკვდილსაც შევებმები პაოლოს დარად
ჩემთვის ის კმარა შენს ნაზ ღიმილს ცრემლიც თუ ერთვის
ძაძით მოსილი, რომ მოხვალ და მიხილავ მკვდარად

თუმცა სიკვდილი რა დროსია, ჯერ უნდა მყავდე
შენი ზღვისფერი თვალებიდან ვგრძნობდე ალიონს
ციდან მოსულო ანგელოზო მაფრენდე ცამდე
და ასე ერთად, ოცნებებში წლები გავლიოთ

მუზებს ვუთხარი ყველაფერი, ვერ გავუძელი
უკან წაიღეს ის ხურჯინი რითმებით სავსე
დღეს მორჩა მაგრამ მომავალშიც უწევთ დუელი
ჩემთან. მიყვარხარ - დავასრულებ ამ ლექსსაც ასე