მზემ უმზირა მზესუმზირას,
სხივებმა კი მთვარის ღიმილს,
სიკეთით ვინც დილას იწყებს,
რასაც დასთესს იმას იმკის.

მზემ უმღერა მთაწმინდაზე,
აზვირთებულ გალაკტიონს,
ჯანღი ისე ჩაწოლილა,
შეშურდება თვით ალბიონს.

მზე ლოთიან ბაღდადურზე,
დილის მადლით ძალას იკრებს,
ტატოს რაში ოცნებებში,
გალაკტიკას გადაიფრენს.

მზე ეხვევა ნუშებს, ატმებს,
ეფინება სითბოს ლანდი,
კვირტი ლამობს გადასკდომას,
ზამთრის სუსხო, - წადი, წადი!