ისარი ვნახე კარზე,  ნიშნად ამბობდა სიტყვებს:
"ახალ ორლეანიდან დაღდასმულია მიწა,
იერუსალიმამდე, – ისიც, ვინც ამ გზას მისდევს,
ვინც ამ გზას ირჩევს – მართალს, ძნელად მიაღწევს მიზანს.“

– სადაც იწვნიეს მარცხი, მრავლად – წამებულებმა.
აღმოსავლეთ ტეხასში ვმოგზაურობდი ადრე:
ბლუზის მომღერალთაგან, არვინ არ მეგულება,
ვინც ტოლს დაუდებს თუნდაც, იმ,  ბრმა – უილი მაკ'ტელს.

ჰო, მე ვუსმენდი კვნესას, თითქოს ბუ მღერდა ტყეში,
საბანაკოდ რომ შლიდნენ კარვებს (მწუხრში)– ცეცხლიანს
და უნაყოფო ხეთა, და ვარსკვლავების მეტი,
ირგვლივ არავინ ჰყავდა, სხვა აუდიენცია.

და ბოშაქალებს თითქოს, ნახშირივით თმა ენთოთ,
თმაზე ბუმბულიც – მათი, ვეღარ ჰგუობდა საბელს,
ბლუზს ვერ იმღერებს... თუმცა, ასე ვინ უნდა შესძლოს?
რომ გაუტოლდეს თუნდაც, იმ, ბრმა – უილი მაკ'ტელს.

ალმოდებული ვნახე, პლანტაციები მათი
და ხმა მესმოდა მტვრევის – ძვალთა, – რომ ლეწდა შოლტი.
მაგნოლიების ყნოსვით, მახსოვს,  თუ როგორ დავთვრი...
ვნახე მოჩვენებათა, მონად ქცეული ფლოტი.

მათი სულიდან მოთქმა, ახლაც კი მესმის (ტომის)
და მესაფლავის მიერ, ზართა რეკვის ხმა თან მსდევს...
არავის ძალუძს თუმცა, სიმღერა – მსგავსი და ტოლი,
როგორც ეს ძალუძს – ბლუზში, იმ, ბრმა – უილი მაკ'ტელს.

დგას ახალგაზრდა გოგო, იქ, მდინარესთან ახლოს,
ვიღაც მომხიბვლელ ბიჭთან ერთად და კენჭებს ისვრის.
ბიჭს კი, მუნდირი მოსავს, თითქოს არმიას სარდლობს,
– ხელში უჭირავს ბოთლი, კონტრაბანდული ვისკის.

გზისპირეთიდან ისმის კატორღელთა ხმა, – ჩუმი,
ვერამბოხებულების მოთქმად რომ სწყდებათ ჯაჭვებს
და მე ვიცი, რომ არვის არ ძალუძს იმღეროს ბლუზი,
რომ გაუტოლდეს თუნდაც იმ, ბრმა – უილი მაკ'ტელს.

სამოთხეშია ღმერთი, ღმერთი განაგებს წესრიგს,
ჩვენ კი, კვლავ იმას ვნატრობთ, რაც მას ეკუთვნის მხოლოდ.
და კორუფციის, – ხარბნი – ძალაუფლების თესვით,
– რა მოსავალზე ვფიქრობთ, ან სამოთხე სად ვპოვოთ?..

წმინდა ჯეიმსის ჰოტელს რომ გაუჭრია ხედად
– ვუმზერ ფანჯრიდან შორეთს, მზერა სადამდეც აღწევს
და მე ვიცი, რომ ასწლედს კიდევ ვერ ვნახავთ ვერსად,
ბლუზის მომღერალს, ისეთს, ვით ბრმა – უილი მაკ'ტელს.




Seen the arrow on the door post
Saying, "This land is condemned
All the way from New Orleans to Jerusalem"
I traveled through East Texas where many martyrs fell
And I know no one can sing the blues
Like Blind Willie McTell

Well, I heard that hoot owl singing
As they were taking down the tents
The stars above the barren trees
Were his only audience

Them charcoal gypsy maidens
Can strut their feathers well
But nobody can sing the blues
Like Blind Willie McTell

See them big plantations burning
Hear the cracking of the whips
Smell that sweet magnolia blooming
See the ghosts of slavery ships

I can hear them tribes moaning
Hear the undertaker's bell
Nobody can sing the blues
Like Blind Willie McTell

There's a woman by the river
With some fine young handsome man
He's dressed up like a squire
Bootlegged whiskey in his hand

There's a chain gang on the highway
I can hear them rebels yell
And I know no one can sing the blues
Like Blind Willie McTell

Well, God is in Heaven
And we all want what's His
But power and greed and corruptible seed
Seem to be all that there is

I'm gazing out the window
Of the St. James Hotel
And I know no one can sing the blues
Like Blind Willie McTell