გუშინ მივდიოდი და დავინახე ხოჭო პირაღმა გადმოტრიალებულიყო
ვერ ახერხებდა სიარულს,გავჩერდი და ცოტახანი ვუყურე.
როცა მივხვდი რომ უმწეო იყო დავეხმარე და გადმოვაბრუნე
ისიც უცებ გონს მოეგო და გააგრძელა სიარული.
დავფიქრდი და მივხვდი:
ჩვენ ადამიანები,სუსტი არსებები ვართ
როცა გვიჭირს უმწეოები ვხვდებით,პირაღმა ვართ გადატრიალებულები,
და როცა ვერაფერს ვერ ვაკეთებთ დახმარებას ღმერთს ვთხოვთ.
რათა ხელი მოგვკიდოს და დაგვეხმაროს,არ მიგვატოვოს.
ზუსტად ისედი უსუსურები ვხვდებით როგორც ის უმწეო
ხოჭო რომელიც დახმარებას ითხოვდა,ღმერთმა ჩვენ მოგვავლინა იმიტომ
რომ ჩვენზე სუსტს დავეხმაროთ,იმიტომ რომ ჩვენ მათზე ძლიერები ვართ.
ხოლო ღმერთის წინაშე კი ისეთი სუსტები, როგორც ის მწერი რომელიც
დახმარებას ითხოვდა.