განზომილება ნომერი ცამეტი.

ის დამრჩენია მივატოვო გამჭირვალე სახლი 
და კოსმოსის პირას პატარა ქოხი დავიდგა.
თავს ვიხვევ, თითქოს დედამიწას მართლა ჰქონდეს კიდე,
რომლის პირასაც დავსახლდები.

თავს ვიხვევ, თითქოს ადამიანები არც ისე ბოროტები არიან.
ერთ დღეს დაუფასდებათ ზამთრის ერთგულება
და ყველა ბეღურა დაპურდება.

განზომილება ნომერი ცამეტი.

წავშლი ყველაფერს.
ყველა ტკივილს.
ყველა ამოვარდნას გულისცემიდან და
თავიდან დავიწყებ სუნთქვას,
ღრმად ფილტვებისკენ.

ქოთნის ყვავილებს ძილის წინ წყალს დავუსხამ
და დავისწავლი ზღაპრებს,
მაღრიბიდან მაშრიყამდე,
რომ ყველა მგზავრს შევთავაზო ფინჯანი ჩაი
ორი კოვზი ტკბილი ისტორიით.

განზომილება ნომერი ცამეტი.

ზურგს შევიქცევ და 
ვისვრი მონეტებს სამყაროს კიდიდან
გადაულახავ და ფანტასმაგორიულ უფსკულში,
ყველა მგზავრისთვის,
რომელსაც სურს დაბრუნება.