მე ისევ მოგიბრუნდები და ისევ  გკითხავ რატომ
ხმა რატომ არ გამეცი და რატომ დამტოვე მარტოდ
ჩემს თავს რომ შემატოვე და მერე გამწირე სამტროდ
                                                              კახნო-მეტალის უგულწრფელესი ლექსებიდან



ჩემგან ითხოვენ  პასუხს კითხვებზე
ჩემი ხმა ჩუმი და მდუმარეა
პური არ მაქვს და მე ვარ მშიერი
ეს გული ცეცხლში გამომწვარი და მწუხარეა.
,,მომეცი პური, მიეცი გრძნობას პასუხად სითბო''
შენ სხვა არჩიე, მე გაჩუქე წიგნებით გრძნობა
სხვა რამ მე აღარ  შემიძლია,
,,მსურს რომ შემეშვა'' და მეც შეგეშვი.
მკიდია შენი ტყუილებით გაკრული ჭერი.
შენდამი ეხლაც უსაზღვროდ მაქვს პატივისცემა
ვიცი 2-იანებს ისევ უწერ ჩემს მკვდარ ნაწერებს
მე რაც შემეძლო გავაკეთე, ნურაფერს მომთხოვ.
სხვაც შეეცადოს და უყვარდე მსგავსი გრძნობით, მსგავსი სიგიჟით.
და ვიცი ამას ვერვინ შეძლებს, ვერც ის რჩეული
რომელიც მახსოვს გადაყარე ნაგვის ურნაზე.
ნება შენია, მე მიყვარდი ღმერთმა იცოდეს,
შენ თუ არ გჯერა, ჩემს მეგობრებს ვაჩუქე რითმი
რომ ამ ბიძგებით შემოეჭამოთ სიყვარული.
მე მოვრჩი ბაზარს, შენ ხომ ჩემთან არ გსურს ბაასი
და როცა გთხოვდი ჩემს თვალებში არც ჩაგიხედავს
შენ ტყუილებით ხელს მიქნევ და ნაგავთან ცხოვრობ,
რომელიც ალბათ გარეცხე და უწოდე გრძნობა.
უსიყვარულოდ ფეხს სიცოცოხლე  ხომ ვერ გაიდგამს,
თქვენ მიყურებდით შორიდან, თითქოს  ამბობდით ნიშნის მოგებით
,, ეს შენ'' ,, ეს შენ'' ,, ეს შენ'' ,, ეს შენ''
ესე ვიგრძენი და თვალები  კვლავ გამინათდა
გულის სიღრმეში კვლავ ვიწამე ნატანჯი ფერის.
მე რაც შევძელი - მე არაფრით აღარ ვამაყობ
მე შენ მიყვარდი და ეს გრძნობა ცამდე ნაღდია
ვინც გულწრფელობას და სიღარიბეს ჩემს ვერ გაუძლო
სხვა ნავში ზის და ის ნიჩბები ემტვრევა ხელში.
შენ ხან ერთს ამბობ, ხან მეორეს, ვერაფერს ვიგებ
თუ მე მიძღვნიდი ბოლო სტროფებს ძლიერ მახარებს
შენ არეული ცხოვრებისგან რითმებს ვეღარ გრძნობ
ნება შენია - მე გისურვებ ყველაფერს სუფთას.
მას შენ უამრავ შეცდომასაც გულით შეუნდობ
ჩემს ერთ შეცდომას გულგრილად რომ პასუხობ კარგო
მე რაც შემეძლო სულ გავეცი შენს მიმართ  კარგო
და არაფერი მომიტყუებია შენს მიმართ,
შენ განმარტებაც არ გსურდა,
სხვა ფიქრებს ებღაუჭებოდი, დღემდე არ მესმის შენი.
შენ გაუგებრად წახვედი და მინდა იცოდე
შენით გრძნობები გადაღალე, უხმოდ წახვედი.
ნება შენია, მე გისურვებთ თქვენ კარგად ყოფნას
მერე რა რომ ამერია ერთმანეთში შენი ბიჭები
რა იქნებოდა ჩვენს სიყვარულს ჰგონოდა ძალა
მე შევეცადე სულ ყველაფერს რაც კი შემეძლო
მე სხვა არაფერი შემიძლია, თუ გსურს გაიგე
და თუ არ გსურს - მე მარტო ნავში ნავში
შავ პერანგს ჩავიცმევ მთელ სხეულზე
და ისე წავალ, დარჩენილი მარტო.
გულში რაც მქონდა მე გულწრფელად უკვე გავეცი
შენ ამოყარე ნაგვის ყუთიდან ჭუჭყიანი კანფეტი
ვა გაგირეცავს და გემრიელად წუწნი.
მე არაფერი არ მაკვირვებს, შენ გამაკვირვე
მე იმ დღის დედა ვატირე, როცა აგრიეს
მაშინ არ გიცნობი, მიყვებოდი მერე.
მე არ მესმის როგორ უნდ იყო ბედნიერი ეხლა
თუმცა გისურვებ სუფთა გულით ბედნიერებას
მე ისევ ვდგავარ მეტროსთან მარტო და გიყურებ
როგორ მიდიხარ სახლში.
ვტიროდი ღამე, რა საჭიროა გითხრა რამე?
ან მოგესალმო?
სიყვარულს არ სჭირდება სიტყვები.
ჩემი პირველი კოცნა არ მავიწყდება კარგო
შენ უთბილესი ბავშვი ხარ კარგო
ბავშვს კი მე მეძახდი, არ მარიგებდი არაფერს
მიმიშვი ჩემს ნებაზე
სიყვარული კი ორმხრივია და მას ორის ძალა უნდა
სანაგვეშე მისაგდებია ერთის ძალით ორის ერთობა
მე ესე მესმის, ეხლაც მოგხვევდი ხელს და გაკოცებდი თმებში
ეხლა მაგ თმებს სულ სხვა კოცნის
მე ისიც მიყვარს ადამიანურად და  კარგია თუ სწორად იქცევა
მე უბრალოდ არ მჯერა ნაგვიდან ამოღებული სიყვარულის
მე არ მჯერა ტყუილებზე დამაყარებული სიყვარულის
მე გულიდან ამოგლეჯილი სიყვარულის მჯერა
მორჩეს ეს ბედნიერი დღეც, მე დამრჩა შესასრულებელი მახსოვს
აქედან წავალ, მივატოვებ ოჯახს, სახლს, ქალაქს
ამდენ ტყუილს და ამდენ ნაგავს
შენ ისევ მეტროსთან დგახარ გაცვია სადა ფერადი ზედა
მინდა დამოვიდე  და თმებში გაკოცო,
შეგახო ხელი ზურგზე და შენი თავი დაეყრდნოს ჩემს ნიკაპს
და გულს.
გულს...
გულს...
გულს...

მორჩა ბაზარი, მე რაც შემეძლო გავაკეთე
და თუ ვერ იგებ, დაიკიდე, ქმარს მოეფერე.