უგულოდ არაფერი ხდება,
უკვალოდ  არაფერი  ქრება,
დიდ გრძნობას სჭირდება კვება,
ალერსით  ყინულიც  ლღვება.
უწყლოდ  ყვავილიც  ჭკნება,
გრძნობა უალერსოდ დნება,
დიდი  სიყვარულიც  ქრება,
თანდათან, ნელ-ნელა კვდება.
უკვალოდ  მაინც  არ  ქრება,
მწარე  მოგონებად  რჩება,
სულში დიდ ტკივილად რჩება,
გულზე მძიმე ლოდად რჩება.
ასეა,  ეს  ასე  ხდება,
ეს არის  განგების  ნება,
უგულოდ არაფერი ხდება,
უკვალოდ  არაფერი  ქრება.