ბავშვური თამაში - იწილო-ბიწილო:
ერთის მხრივ არჩევანს; მეორეს - არადანს
ვიყოფდით თანაბრად - ძლიერი ვინც იყო,
სუსტებიც გვერია ტოლებში - არადა...

ვით უფალს - უფლისა, კეისარს - კეისრის,
ვაგებდით ჩვენც პატივს ერთმანეთს თანაბრად
და შვილებს – აწმყოსი, გველოდა მერმისი:
თვითეულს კუთვნილი საბრძოლო მარაბდა,

რომელსაც ვერ იგებ – მტერია იმდენი...
თუმცაღა მიზანი ერთია: არ გატყდე!
(მუხლებით დაგვქონდა ჭრილობა – სისხლმდენი,
თვითეულ მებრძოლს და ხისხმალა მარაბდელს.)

გავიდა ხანი და ბრძოლების კვალდაკვალ,
ომებსაც ეცვალათ ფერი და იერი...
უფალს და კეისარს: არჩევანს – არადანს,
ვერ ვარჩევთ ბრძოლებში გართული შვილები.

და როცა დაგვიდგა ის შორი მერმისი,
გავიდა ხანი იმ ბავშვობის კვალდაკვალ,
მივდივართ ბრძოლებში, ცალად და ნელი სვლით,
ყიჟინა! ყიჟინა! არ ისმის, არადა...