სიზმრად ვიხილე შოთა და
სიზმრად ვიხილე თამარი,
გული ორთავეს ლოცავდა
უღალატო და ალალი.
მიწას ჰკოცნიდა მგოსანი
შვილთა ცრემლებით ნამულსა,
მეფე კი გვირგვინოსანი
ღმერთს ავედრებდა მამულსა.
ღმერთმა კვლავ და კვლავ უმრავლოს,
ერს ღირსეული შვილები,
ჩვენთან ტიალნი რას მოვლენ,
ღვთისგან ვართ დალოცვილები.