მზე დააცხუნებს...
ჩვენ კი მაინც ფეხბურთზე წავალთ
და გოლს გავიტანთ,
უამრავს და აუარებელს.
დრო ვერ გვაბერებს,
ისეთივე პატარები ვართ.
ღმერთი არ გვაცლის სიცხის დარდს
და
სხვა სადარდებელს...

ეს ქვეყანა სჯობს, ქარიც დაქრის,
სიოც უბერავს.
ცუდიც რომ იყოს,
სანტიმეტრსაც ვერავის მივცემთ.
ომობანას დროს, ყველას ვესვრი,
მოვკლავ სულ ყველას
(და რათქმა უნდა ვერცერთს
ამას ვერ დავუმტკიცებ...)
თავგადასავლებს, თავი კი და
ბოლო არ უჩანს...
უბნელი გოგოს სილამაზე
დაგვსუსხავს ბიჭებს...
სხვისი ბაღიდან მოვიპარავთ
ატამს, ალუჩას...
მოხუცი ქალი ბევრს დაგვწყევლის
და ვერ დაგვიჭერს...

თუნდაც ციოდეს,
თბილ სახლიდან ფეხბურთზე წავალთ
და გოლს გავიტანთ
უამრავს და აუარებელს.
დრო ვერ გვაბერებს,
ისეთივე პატარები ვართ.
ღმერთი გვაშორებს სიცივეს
და
სხვა სადარდებელს...