არღვევ მდუმარებას,ღამის სიჩუმეში თითქოს მაწუხებს და მხიბლავს უფრო მეტად შენი სანატრელი ბგერა ნაღვლიანი ჩემთან მოიტანა ზამთრის მუსონებმა. რაღაც გახშირებულ ფიქრთა ადრესატი თავს რომ უჩვეულო ტემპით დაესია გახდი საკუთარი თავის მეცენატი გული გამიშალე სარგო პანაცეა. მზერა ლოიალურ ჩარჩოს ძიებაში ისე გაათფასდა როგორც ბისონები ღამე მეტყველია მხოლოდ შენთან ერთად ირგვლივ ავისმთქმელი გვიცქერს ბიზონები.
