ხარჩილავა ხარჩილავა

საინტერესოა!

:) ჰო

კაი პიიტიკოს-მესტიხეა ხარჩილავა..

ვახტანგ ხარჩილავა

* * *
დაგინახე და უცებ გიცანი,
თუმცა მანამდე მე არასოდეს
არ შემხვედრიხარ, ახლაც არ ვიცი,
რატომ, საიდან უნდა მახსოვდე.

დაგინახე და მივხვდი მაშინვე,
რომ შენ გელოდი მთელი ცხოვრება
და ამ დამქანცველ დედამიწაზე
მაძლებინებდა ეს მოგონება!

აბრეშუმივით ნაზი ხელები
და შორეული მზერა მალული.
მიყვარდი, მაგრამ ვერ ვიხსენებდი,
როდის დაიწყო ეს სიყვარული.

მეც მარტოობის მკლავდა სახადი,
ვიხადე, მაგრამ ვერ მოვიხადე.
მიყვარდი, მაგრამ სანამ გნახავდი,
ის არ ვიცოდი, შენ რომ მიყვარდი!

მე დავიღალე და დავიქანცე,
გადაირეცხა გზები მეწყრებით!...
მე დავეძებდი მუდამ ვიღაცას
და არ ვიცოდი, შენ რომ გეძებდი!

მიყვარდი, როცა არც კი გიცნობდი,
მიყვარდი, როცა არც კი მენახე...
თითქოს უკვდავ სულს მარადისობის
მივეახლე და ხელი შევახე.

საუკუნეთა მკაცრი ქარებით
ცის დალეწილი ჩანდა კარავი....
რატომ მახსოვდა მე ეს თვალები
მწვანე, ზღვისფერში გარდამავალი?!

თითქოს ოდესღაც შემხვდი ნამდვილად
და უცებ მივხვდი რომ ის - შენა ხარ!
რატომ მახსოვდა ასე ცხადივით
ის, რაც არასდროს მე არ მენახა?!...

აბრეშუმივით ნაზი ხელები
და შორეული მზერა მალული.
მიყვარდი, მაგრამ ვერ ვიხსენებდი,
როდის დაიწყო ეს სიყვარული.


ეს  კიდევ ერთ-ერთი უსაყვარლესი ლექსია ჩემთვის.

მარიამ ძვირფასო! ეს მე არ ვიცოდი.პოლიტიკას თვალს ვერ ვადევნებ.ისიც არ ვიცი,ვის აქვს მისთვის მიძღვნილი ლექსები.
ვის?

აააა,არა, ეს ის ვახტანგ ხარჩილავა არაა, მაღალი, მელოტი და მეტროს ვაგონებში და ყველგანმავალი და ლექსებით კი არადა, რითმებით მოლაპარაკე. არა, ეს სულ სხვა ვახტანგ ხარჩილავაა ,რომლისთვისაც უამრავი ლექსი მიუძღვნია თანამედროვეობის ერთ-ერთ უსაყვარლეს პოეტსაც... ვაიმე, არადა , პოლიტიკაში თუ ცრუპოლიტიკაშია გადავარდნილი და ალბათ წერს, მაგრამ სად უნდა წავიკითხოთ, ცხელი შოკოლადი მაგას არ დაბეჭდავს, ლიტერატურული საქართველო არ გამოდის...:)

მას არა მხოლოდ კონვენციური ლექსები,არამედ შესანიშნავი ვერლიბრებიც ჰქონდა.
დაუკვირდით ამ ლექსს,როგორი მოხდენილი გადასვლაა ყოფითი პროზიდან პოეზიაზე.იწყება სრულიად საქმიანი ინტონაციით,რომელსაც მსუბუქი ირონია ერთვის,შუიდან  პოეზია-პროზა ერთურთს ენაცვლება...
აქ შევწყვეთ მსჯელობას.

მიდის ავტობუსი

როგორც ერთმა ჩემმა კოლეგამ ბრძანა,
ადამიანი კოლექტიური შრომის ნაყოფია!
მართლაც,რამდენი ჯაფა დაადგათ,
რამდენი დრო და ენერგია დაიხარჯა,
რამდენი სისხლი გადაასხეს და გადმოასხეს,
რამდენი ლამაზი სიტყვები  იჩურჩულეს,
რამდენი ქვეშაგი გაცვითეს,
რამდენი ორმო გაითხარა და ამოივსო,
რომ მე გავჩენილიყავ!
...მივძვრები ხალხით სავსე ავტობუსში ,
იძულებით ვეხუტები ვიღაც ქალს და ვფიქრობ:
-ეს თუ ჰქონდათ გათვალისწინებული,
როდესაც ჩემი შექმნის იდეა ჩაისახა?
...მიჰქრის ავტობუსი სოფლის მტვრიან შარაზე,
ვაშლის ხეები  ჰყვავიან
კერძომესაკუთრეთა ეზოებში,
ძროხები მიიჩქარიან მინდვრებისაკენ,
პატარა ბიჭი სახრით გამოჰკიდებია ღორს.
გადატრუსულ გორაკზე ტაატით ადის სოფლის პროცესია
და იქ,ჰორიზონტზე,
ჩამავალი მზის გვერდით,
ფრთხილად დგამს ნარინჯისფერ კუბოს.
გორაკი მეწამულ ცას უერთდება
და ამ ცის ფონზე
შაოსანი დედები დაბორიალობენ.
თითქოს ცაში,
ცის შიგნით დადიან ისინი,
არაამქვეყნიური შუქით განათებულნი.
...მიჰქრის ავტობუსი
და სარკმლიდან დიდხანს მოჩანს
გვერდიგვერდ მდგარი
მზე და კუბო.

ასეთი ავტორებისთვის ალბათ ჯობია ცალკე გავხსნათ თემა ფორუმზე
მოცარტის კომენტარებშიც გამოვთქვი აზრი ამაზე.

თვაელბი...თვალებით იწყება
სიმართლე,
თვალები...შორეულ სამყაროს კარები.
თვალები,მთვრალები უცნაურ
სინათლით
თვალები...თვალები...თვალები ...
თვალები.

შენ მთვარე რად გინდა,ღამეებს
ახლანდელს
თვალები გაჰკვეთენ და გაანათებენ.
მე გამატყუნებენ,სანამ შენ
გნახავდნენ,
შენ როცა გნახავენ,მე გამამართლებენ.

წყალში იცქირება გრძნეული მჩხიბავი,
ამოდის მომვლის კონტური იქიდან.
ვისაც სურს გაიგოს დღეს ჩემი იღბალი
შენს მწუხარ თვალებში თუ
ამოიკითხავს

ვიცი გამჭორავენ და განმაქიქებენ,
სხვისი სიხარულის გაკილვას ნაჩვევნი,
მე გამამრთლებენ,როცა არ ვინქბეი,
მე წავალ,მაგრამ შენს თვალებში
დავრჩები.

მე წავალ დაღლილი და მიუსაფარი,
მზად ამედევნება ქარი და ლანდები,
შენი თვალებია ჩემი სასაფლაო,
მოდით და იქ მნახეთ,თუ
მ ო გ ე ნ ა ტ რ ე ბ ი თ ...

წინა კომენტარში გაიპარა კორექტურა,რისთვისაც ვიხდი ბოდიშს.
ბოლო წინადადების დასასრული უნდა იკითხებოდეს ასე :''რამეს კიდევ დავდებ.''

მართლა ძალიან კარგი ლექსები ჰქონდა,ახალგაზრდობამ ზეპირად იცოდა.მერე მგონი,წერას თავი დაანება და სხვა საქმიანობას მოჰკიდა ხელი.
      ახლა ვეძებ მის ლექსებს და თუ მოვიძიე,რამე კიდევ დავდებ.

წყალში იცქირება გრძნეული მჩხიბავი
ამოდის მომვლის კონტური იქიდან,
ვისაც სურს გაიგოს დღეს ჩემი იღბალი\
შენს მწუხარ თვალებში თუ ამოიკითხავს

ეს მგონი ხარჩილავასია

თვალები თვალებით იწყება სიმართლე....ასე იწყება ლექსი

:):)

არა მგონია ,გამრავლების ტაბულავ ძვირფასო!
ისიც აღარ ვიცი,წერას განაგრძობს თუ არა.დიდი ხანია მის შესახებ აღარაფერი მსმენია.
    სამოცდაათიანი წლების ახალგაზრდობაში კი მისი ლექსების კრებული ''ალტერნატივა'' დიდი პოპულარობით სარგებლობდა.
    ტანად დაბალი და შეუხედავი იყო,მაგრამ სცენაზე  მისი გამოჩენა  დარბაზში საოცარ მღელვარებას იწვევდა .უკან მთელი ამალა დაჰყვებოდა...

ნიკი ძვირფასო! ერთია ლექსიკონში ასახვა,მეორე - პოეზიის სამყაროში სიტყვის დამკვიდრება.
  არ მგონია ვცდებოდე,მაგრამ ვფიქრობ,ვახტანგ ხარჩილავა თანამედროვეთაგან პირველი პოეტი იყო,ვინც ამ ძველქართულ სიტყვას ახალი,პოეტური სიცოცხლე შთაბერა.
  გამიხარდება,თუ ჩემი აზრი მცდარი გამოდგება და საიტის წევრები სხვა მაგალითებს დადებენ.
    ფორუმზე გადატანის აზრს ვერ ვხვდები.ისიც მაფიქრებს,,რომელ თემას მოერგება.ალბათ თქვენ უკეთ იცით.
იყოს ნება თქვენი!

ვახტანგ ხარჩილავა - უნივერსიტეტში რომ დადიოდა ამ ორიოდე ლის წინ, მაღალი, გამხდარი, მელოტი კაცი და ლექსად საუბრობდა... ის ხომ არ არის? თუ მეშლება?

ეეჰ ხარჩილავა სად იყო, რომ  სულხან საბა ორბელიანს ჰქონდა მოხსენიებული

ურაკპარაკი (16.37 საქმე) - ესე არს საჩინო საცხადოდ წარსავალი ადგილი. გინა       
                                          თიატროთა ზედა სადგომი. გინა უბანი.
                                                                              სულხან-საბა ორბელიანი, "ლექსიკონი ქართული".

აი იქ ზემოთ აიხედეთ საიტის თავზე ეგ წერია ძნელადკითხვადი შრიფტით  :)

ისე ამ ლექსს, თავის ამხელა სათაურით, თუ ფორუმში გადაიტანთ, მე მგონი უკეთესი იქნება  :)

მართლაც რომ მშვენიერი და გასაკვირია ...
ურაკპრაკი ურაკპრაკი ...
5 შენ ამისთვის ...