ათვლის დრო

ყველა იმას ცდილობს, როგორმე სიმბოლოების მცველი მიაძინოს სამარხებში, გვიანდელი ღამის ტურისას.
როცა ის მიდის, უმოძრაო სხეულების თვლის შემდეგ,
რომლებიც თეთრ ზეწრებში არიან გახვეულნი; როცა ის მიდის,

სხეულები ნელა ირწევიან ეულ რიტუალებში,
დაკარგულ დღეებს თვლიან და მოგონებებს ახარისხებენ;
ნომრავენ, როგორც ქვიშის მარცვლებს ზიდავს ქარი,
მთის მწვერვალისკენ - ეული სიკვდილისათვის;
ისინი სპილოებივით მიერეკებიან თავებს ზღაპრული
ჩანქერებისკენ, სიჩუმეში - თავს იმარხავენ.




http://www.poemhunter.com/poem/count-time/