შენ ალბათ მხოლოდ ჩემი ხმა გახსოვს
და ისიც იქნებ მხოლოდ ბუნდოვნად,
ბუნდოვნად გახსოვს, წვიმამ რომ დასცხო,
გულებს რომ ერთად ყოფნა უნდოდათ.

ბუნდოვნად გახსოვს ლოცვის სინაზე
და ვეღარ მიცნობ კაბის შრიალით,
აღარ კითხულობ მორცხვად შინ არის?

რამდენი თვეა აღარც კი მახსოვს,
არ საუბრობენ ჩვენი თვალები,
ასე მგონია, რომ არ ვართ ახლოს
ვარსკვლავებისგან გაითვალები.