ყველა ხეიბრის რომ მქონდეს  ყნოსვა ,
    მახვილი სმენა  კაცის, ბრმობილის
    რწმენა ყველაზე  ურწმუნო მოგვის,
    იუდასავით ვიყო ერთგული...

    აღელვებული ზღვასავით მშვიდი
    და  დამთმენივით მოუთმენელი
    მიძგერდეს მკერდში  ცეცხლივით ცივი
    გული  პატარა,  თუმცა კი დიდი...
   
    ერთგულებისთვის  თუ გიღალატებ,
      სიყვარულში თუ გავცვლი  სიძულვილს,
      არარსებული  ფერთა პალიტრით
      ჭრელი ნახატით  ავავსებ    ტილოს...

    რად მინდა ენა , როცა ვარ მუნჯი
    ანდა ლექსები,  მე ყრუ ვარ როცა,
    მაგრამ  მე ჩემი საქართველოსთვის
    მუდამ ვილოცებ, მასწავლეთ ლოცვა!