როცა სიკვდილი მეთამაშება,
როცა სხეული შიშისგან თრთოლავს,
როცა ქაოსში სიმშვიდეს ვეძებ
და ქარი სულში უწყვეტად ქროლავს,
როცა სხეული გაყინულია,
როცა ოცნებას უკუნი შთანთქავს,
როცა ვგრძნობ როგორ მეთამაშება სიკვდილი
მაშინ არ ვიცი რა ვთქვა...
ჩამკიდებს ვიცი გაყინულ ხელებს,
ჩამოკრავს ჩემთვის საწუთროს ზარი,
გაშიშვლდებიან ფიქრები სულში,
გულს დააჩნდება ათასი ბზარი.
მოდი სიკვდილო,მოდი და სხეულს
გადმოაყარე მიწა ქვიანი,
მოდი,რომ გითხრა არ მეშინია
და ვკვდები როგორც ადამიანი!!1