ცეცხლი გაუხსნიათ ლამპიონებს,
ცრის და იფინება გამზირები.
ხმები გავიგონე გამიგონე,
თოვლში შენი სუსტი ნაბიჯების.

ფეხი ფეხს მიჰყვება. ვერ ავიტან
წინა ნაზამთრალის ნოსტალგიას.
მთვარე - ცარიელი პირამიდა.
მიწა - დაცემული მორავია.

ზეცა - თოვლიანი გზის გვირაბი,
სარკმელს მოდგომიხარ პენუარით.
ჩემი კანონების ხამურაბი!
ჩემი წარმოსახვის რენუარი!

ცეცხლი გაუხსნიათ ლამპიონებს,
ღამე დაცხრილული მებრძოლია.
ხმები გავიგონე გამიგონე,
შენი ნაბიჯების მე მგონია.