ქურუმთ ვპარავ ოლიმპოზე
მუზებს,
სისხლად დავღვრი ჯერ დაუღვრელ
მელანს,
გინდ საფანტი შემომადნეს
გულზე,
ჰორიზონტზე გავაჭენებ
მერანს.

მოლბერტს ვპარავ ქარში ფერად
ფერებს,
რადგან შავ-თეთრს ვხედავ დღეთა
წყობას,
არ დავაშრობ პოეზიის
ღელეს,
თავს შევწირავ სიყვარულის
ბზობას