როგორ ვიმართლო ცოდვილმა თავი,
ფიქრებმა შორი დღეები ხატეს,
ვერაფერს გავხდი ვნებებთან დავით,
როგორ ვემტხვიო უწმინდეს ხატებს?..
დავბრუნდი, ვსურდი ცრემლებს და ტკივილს
გამოვეცადე ძალიან ახლოს,
სარკესთან ჩემი წარსული ტირის,
ჭადრებთან აწმყოს წარსული აქრობს.
რატომ დავბრუნდი,როცა ჰაერიც,
მისი გემოც კიამიშლის ფიქრებს,
რამ დამაბრუნა ამ სოფლის გერი,
იქნებ დრიულად დავბრუნდე, იქნებ...
მიხვეტავს კაბა მიწიერ სურვილს,
ეს მე კი არა, ფსკვნილი ლოცულობს,
მონასტრის ზარი მომიხმობს ცოდვილს:
,,დაბრუნდი, ცოდვით გარემოცულო."
რიონში წარსულ სურათებს ვძირავ,
კვირაც მთავრდება გამოსაცდელი,
ნუ შემახვედრებ, მიყვარდა ვინაც
და შემეწიე გზიდან აცდენილს.