დევს ნაწამები შენი სხეული, ღმერთად ხმობილი.
მიწის და ცისა, ვით კავშირი შორისდებული.
ვისთვის უფალი, ვისთვის შვილი, ტანჯვით შობილი.
კაცი - კაცისგან შეწირული, გამეტებული

და ნეშტი მისი ნაჩქარევად გარდამოხსნილი, -
შაბათის უქმის ვერდარღვევით ფარისევლურით.
მზის დაბნელება?!- თუ ბუნება ძაძით მოსილი,
ღვთისმშობლის სევდით შეძრული და გარინდებული?!

დევს ნაწამები შენი სხეული, ღმერთად ხმობილი....
ვისთვის უფალი, ვისთვის შვილი, ტანჯვით შობილი....