ირგვლივ ზღაპრული,იდუმალი სიმყუდროვეა
და ნათლის სვეტი ადგას თავზე მეტეხს და სიონს,
განრისხებულა დედამიწის ქალღმერთი გეა,
მე ამ სიტყვებით ვეჯიბრები თვით გალაქტიონს.

თუმცა ის უკვე მისწვდომია მაღალ მწვერვალებს,
იგი ზემოდან გადმოჰყურებს მთელს კავკასიონს,
მე მას ქვემოდან,ლურჯ დაბლობზე მდგომი შევცქერი
და თუმცა მაინც ვეჯიბრები მე გალაქტიონს.

მე არ მასვენებს შენი თვალების წარმოსახვა,
შენზე ფიქრებით ვეგებები თეთრად ალიონს,
მე სულს მიმშვიდებს ყოველთვის პირჯვრის გამოსახვა,
მე ამ სიტყვებით ვეჯიბრები თვით გალაქტიონს.