ვზივარ.წვიმს ნელა.არ მინდა წასვლა
            რატომ მოვედი აქ არც ეს ვიცი.
            უცნობ უბანში მომინდა გასვლა,
            ჩემს თავს დავუდე მალულად ფიცი...

            წავიდა ის დრო,არ ვარ პატარა,
            მომეთხოვება მე უფრო მეტი
            დრომ ბევრი ქუჩა შემომატარა,
            არც ეს ყოფილა ჩემთვის ზედმეტი.

              თუმცა ფიქრები სხვაგან მიქრიან,
              ჩემს გულში მაინც სხვა გრძნობა ხარობს.
              ჯერ არაფერი არ გამიქრია,
              გონების ხედვაც აღარა ჩქარობს.

              რად ვარ ასეთი? ვერ ვხვდები ამას,
              მინდა,რომ ვიყო მე უფრო ლაღი.
              ფიქრები  ქმნიან აკორდთა გამას
              და ჩემს გრძნობებსაც დაასვეს დაღი.