აიღო კაცმა კალამი ხელში,
ვიღაცას სადღაც მიუძღვნა ლექსი.

ჩადგა მაშვალი, აეწყო წყვილი,
გადაიხადეს დიდი ქორწილი.

თოფმა იქუხა იმათ ეზოში,
მემკვიდრე გაჩნდა საქართველოში.

მოდინდა ხალხი ზღვად და მდინარედ,
სოფელში არვინ დარჩა მძინარე.

ერთმანეთს ბიჭის ყოლა ახარეს,
ვაგლახი მტერი არ გაახარეს.

ბოღმით მომკვდარა სადღაც შეიხი,
აქ კი ნაღმივით გასკდა ქეიფი.

სუფრის სათავეს დასვეს თამადა,
დალიეს ღვინო, მოვიდა მადა.

მოჰყვნენ და მიჰყვნენ იმერ-ამიერი,
დააგუგუნეს მრავალჟამიერი.

მათ ხომ ბადალი არ ჰყავთ ამაში,
ფანდურზე აწყვა ცეკვა-თამაში.

და გააკვირვეს ყველა მნახველი,
საქართველოში გაჩნდა ქართველი!
20.10.99