დღეს ვიფიქრე.
ზუსტად ისე უყურებს ღმერთი დედამიწას,
როგორც  მე ყოველ დღე  მაღაზიის ვიტრინებს.
თუ უფრო საინტერესოს არ გადავაწყდი მის მიღმა,
მერე მიზანი ჩემი ანარეკლის დანახვა ხდება.

დედამიწა ხომ მან შექმნა?
ჰოდა ყველა მხარეს ოკეანე შემოაკრა-
როცა უნდა მაშინ ჩამოიხედება.

ახლა  ჩვენთან ყველაფერი კი არ იყიდება,
-უკვე გაყიდულია.
ან ჩამოფასებული.
გვიყურა ღმერთმა, გვიყურა....
და მერე ინსტინქტურად
მზერა თავისი ანარეკლისაკენ გადაიტანა.

როცა დედამიწა ახალ კოლექციას მიიღებს,
ან როცა ჩვენი ფასი ისევ გაიზრდება,
ღმერთი ჩვენკენ გამოიხედავს.

აქ კიდევ ყველა ან აბორტს იკეთებს,
ან სასწრაფოდ დარჩენილ რესურსებს იაფად ყიდის.
შ.პ.ს.  ,,დედამიწას“ ლიკვიდაცია ემუქრება.

მოსალოდნელია
ყველაფერი წაიღოს წყალმა.
დარჩება ღმერთი და ვიტრინაში მისი ანარეკლი.
დავუბრუნდებით დასაბამს.
უფრო სწორად, დაბრუნდება დასაბამი.
იქნება ღმერთი და იქნება სრულყოფილება.